1 Μαΐου 2013

1η Μαΐου 1933: Οι ναζί "χτυπούν" τις εργατικές ενώσεις

Το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ πέτυχε με ένα μείγμα λαϊκισμού, προπαγάνδας και τρομοκρατίας να θέσει από την 1η Μαΐου του 1933 την εργατική τάξη υπό τον έλεγχό του, εδραιώνοντας την εξουσία του...
Για τους Γερμανούς εθνικοσοσιαλιστές η εργατική πρωτομαγιά του 1933 ήταν μία μοναδική ευκαιρία να κερδίσουν την εργατική τάξη. Έως τότε ένα μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης υποστήριζε τους Σοσιαλδημοκράτες ή τους Κομμουνιστές.

Από τα τέλη του 19ου αιώνα γιόρταζε το διεθνές εργατικό κίνημα την 1η Μάιου ως «Ημέρα της Εργασίας». Η ημέρα αυτή όμως στη Γερμανία δεν αποτελούσε αργία μέχρι να αναλάβουν την εξουσία οι Εθνικοσοσιαλιστές. Έως τότε, όποιος ήθελε εκείνη την ημέρα να παρευρεθεί στις παρελάσεις και στις εορταστικές εκδηλώσεις, έπρεπε να πάρει μία μέρα άδεια.
Με την εγκαθίδρυση της ναζιστικής δικτατορίας του Χίτλερ αυτό άλλαξε. Ήδη από τις 7 Απριλίου 1933, το καθεστώς του Χίτλερ καθιέρωσε την 1η Μαΐου ως εθνική αργία για την εργασία. Την ημέρα εκείνη, οι εργαζόμενοι παρότι δεν θα εργάζονταν θα λάμβαναν ολόκληρο το ημερομίσθιο τους. Επρόκειτο για ένα «δωράκι» του Χίτλερ προς την εργατική τάξη.
Την 1η Μάιου του 1933 το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP) οργάνωσε πλήθος εορταστικών εκδηλώσεων για να εντυπωσιάσει τον κόσμο. Μεταξύ άλλων οργανώθηκαν παρελάσεις με επικεφαλής τις οργανώσεις του NSDAP, στις οποίες συμμετείχαν η νεολαία του Χίτλερ και τμήματα των SS και των SA.


Το πραγματικό σχέδιο του Χίτλερ

Στο Βερολίνο πραγματοποιήθηκε το κεντρικό συλλαλητήριο του ναζιστικού καθεστώτος, στο οποίο μίλησε ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ. Η ομιλία του μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γερμανίας.


Ο Χίτλερ με τους εορτασμούς της 1ης Μαΐου είχε ωστόσο στο μυαλό του ένα πολύ διαφορετικό σχέδιο.
 Όπως σημειώνει ο Γκέμπελς στο ημερολόγιο του, 
«στις 2 Μαΐου θα καταλαμβάναμε τα γραφεία των Εργατικών Ενώσεων».
 Το γεγονός ότι οι συνδικαλιστικές οργανώσεις ήθελαν να δρουν ανεξάρτητα από το κράτος εκπροσωπώντας τους εργαζομένους είχε ενοχλήσει τους Εθνικοσοσιαλιστές. Το ναζιστικό κόμμα φοβόταν ότι η δράση τους και η επιρροή που ασκούσαν στους εργαζομένους θα απέβαινε εμπόδιο στην εγκαθίδρυση της εξουσίας τους.
Το Μάιο του 1933 οι Εθνικοσοσιαλιστές προχώρησαν στη διάλυση των εργατικών οργανώσεων κηρύσσοντας παράνομα τα συνδικάτα. Τα ναζιστικά τμήματα εφόδου (SA) κατέλαβαν τα γραφεία των συνδικαλιστικών οργανώσεων, τις εργατικές τράπεζες και τις αίθουσες σύνταξης εργατικών εφημερίδων. Πολλοί ανώτεροι υπάλληλοι συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στις φυλακές και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ απαλλοτριώθηκαν οι καταθέσεις τους.
Ο Γκέμπελς ικανοποιημένος, σημειώνει στο ημερολόγιο του: « Όλα πάνε ρολόι».

Ίδρυση του DAF

Στις 10 Μάιου του 1933 οι ναζί ίδρυσαν στη θέση των διαλυμένων συνδικάτων το «Γερμανικό Μέτωπο Εργασίας» (DAF). Ήταν η μόνη «συνδικαλιστική» οργάνωση της οποίας η λειτουργία επιτρεπόταν στη χώρα και βασικοί του στόχοι ήταν ο έλεγχος των εργαζομένων και η μύησή τους στα εθνικοσοσιαλιστικά ιδεώδη. Ακόμα και οι εργοδότες ενθαρρύνονταν να ενταχθούν στο DAF.
Η συμμετοχή στο DAF ήταν «εθελοντική αλλά επιθυμητή». Το 1942 αριθμούσε 25 εκατομμύρια μέλη και αποτελούσε τη μεγαλύτερη οργάνωση στο Τρίτο Ράιχ. Ήδη από την επόμενη χρονιά, η πρώτη Μαΐου γιορτάστηκε ως Αργία του γερμανικού λαού και όχι πια ως Ημέρα της Εργασίας.


Πηγη:  Deutsche Welle

4 σχόλια:



  1. Και παρόλα αυτά πήρε τις εκλογές ο Χίτλερ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ειδες τι μπορει να παθει ενας λαος οταν δεν εχει παιδεια...
      στο ελεος του καθε λαοπλανου

      Διαγραφή
  2. Ο καθηγητής Γ. Μαργαρίτης, σχολιάζοντας το βιβλίο της Γ΄ λυκείου λέει:

    Οι Εθνικοσοσιαλιστές του Χίτλερ, γράφεται, ότι πήραν 44% των ψήφων (βιβλίο μαθητή σελ. 104) και ότι αυτό το ποσοστό τους οδήγησε στην εξουσία. Στην πραγματικότητα αυτό είναι το εκλογικό ποσοστό που το ίδιο το ναζιστικό κόμμα απέδιδε στον εαυτό του. Προέκυψε από την εκλογική αναμέτρηση στις 5 Μαρτίου 1933, όταν οι ναζί είχαν ήδη την εξουσία, λίγο μετά την πυρκαγιά στο Ράιχσταγκ (τη γερμανική Βουλή) που αποδόθηκε προβοκατόρικα στους κομμουνιστές και αποτέλεσε την αφορμή για μαζικές διώξεις ενάντιά τους και ενάντια σε κάθε δημοκρατικό στοιχείο. Τότε μάλιστα θεωρήθηκε ως μεγάλη αποτυχία των ναζί και του Χίτλερ προσωπικά το γεγονός ότι σε εκλογές που οι ίδιοι οργάνωσαν και με τους κυριότερους πολιτικούς τους αντιπάλους υπόδικους, στις φυλακές και στα στρατόπεδα εγκλεισμού, δεν κατάφεραν να πετύχουν τον εκλογικό τους στόχο που ήταν η υπέρβαση του 50% των ψήφων και η αυτοδυναμία στη γερμανική Βουλή. Γενικά σήμερα η ιστοριογραφία δέχεται ως εκλογικό ποσοστό που οδήγησε τον Χίτλερ στην εξουσία το 33,1% που απέσπασε το κόμμα του στις τελευταίες ελεύθερες εκλογές του Νοεμβρίου 1932 ή έστω το 37,4% που το ίδιο κόμμα είχε στις εκλογές του Ιουλίου 1932. Μόνο το σχολικό μας βιβλίο αναφέρεται στο ειδικό 43,9% (44%) των χωρίς αντίπαλο εκλογών του 1933.

    Υπάρχει και ένα πολύ ωραίο βίντεο στο portal για την απεργιακή συγκέντρωση της Κεφαλονιάς, όπου μέλη του ΠΑΜΕ έδιωξαν τη Χρυσή Αυγή που πήγε να μοιράσει τρόφιμα και εμπόδισαν πλοίο να αναχωρήσει. Μπείτε να το δείτε.

    Lucid

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νταξει, οι ναζιδες ειναι τραγικοι! Στο φασιστοσαιτ τους κανουν λογο για 'τις αμαζες πρωτομαγιατικες συγκεντρωσεις του ΠΑΜΕ' την στιγμη που ο κοσμος που κατεβηκε σημερα σε Αθηνα και Πειραια μονο ηταν περισσοτερος απο το πανελλαδικο πανηγυρακι που εκαναν για τα Ιμια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ

Είμαστε ανοιχτοί σε όλα τα σχόλια που προσπαθούν να προσθέσουν κάτι στην πολιτική συζήτηση.

Σχόλια :
Α) με υβριστικό περιεχόμενο ή εμφανώς ερειστική διάθεση
Β) εκτός θέματος ανάρτησης
Γ) με ασυνόδευτα link (spamming)
Δ) χωρίς τουλάχιστον ένα διακριτό ψευδώνυμο
Ε) που δεν σέβονται την ταυτότητα και τον ιδεολογικό προσανατολισμό του blog

ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Παρακαλείστε να γράφετε τα σχόλια σας στα Ελληνικά