23 Ιουλίου 2014

 ΚΚΕ: Ανακοίνωση για τα 40 χρόνια από την κατάρρευση της δικτατορίας της 21ης Απριλίου

Σε ανακοίνωσή του για τα 40 χρόνια από την κατάρρευση της δικτατορίας, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Με τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την πτώση της δικτατορίας της 21ης Απριλίου, το ΚΚΕ τιμά όλους όσοι βασανίστηκαν, εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν και διώχτηκαν, όλους όσοι συνέβαλαν στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Τα 40 χρόνια που πέρασαν από την αλλαγή του Ιούλη του 1974 -ως αποτέλεσμα του συμβιβασμού που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα στη χούντα και τις αστικές πολιτικές δυνάμεις, με την άμεση ανάμιξη των αμερικανονατοϊκών- καθώς και η εμπειρία όλων αυτών των δεκαετιών, δεν πρέπει να αφήνουν αμφιβολία στους εργαζόμενους ότι η δημοκρατία που εγκαθιδρύθηκε μετά την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας, είναι ταξική, είναι η άλλη μορφή της δικτατορίας των μονοπωλίων.

22 Ιουλίου 2014

Κόμμα παντός καιρού'-Πυξίδα ταξικού αγώνα σε εποχές αντιλαϊκής φουρτούνας και κοινωνικής «συναίνεσης»

Του Νίκου Μόττα

Μια απ' τις πιο ενδιαφέρουσες εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής», που αξίζει να διαβαστεί από κάθε συνειδητό κομμουνιστή, αποτελεί το πρόσφατο βιβλίο της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Κόμμα Παντός Καιρού. Ιδεολογική-Πολιτική και Οργανωτική Ισχυροποίηση του ΚΚΕ». Πρόκειται για μια σύντομη και ευανάγνωστη προσπάθεια σύνοψης των βασικών καθηκόντων του Κόμματος της εργατικής τάξης, της ανάγκης για την ισχυροποίηση του μέσα από τα διδάγματα του παρελθόντος και τις προκλήσεις του παρόντος και του μέλλοντος.

Ο τίτλος της μπροσούρας είναι χαρακτηριστικός: «Παντός Καιρού». Το «καράβι» της συνειδητής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης, το Κόμμα, οφείλει να είναι προετοιμασμένο για κάθε περίσταση, ανεξαρτήτως των καιρικών φαινομένων. Είτε στις φουρτούνες της βάρβαρης καπιταλιστικής επίθεσης, είτε στην επίπλαστη νηνεμία της «κοινωνικής συναίνεσης», το Κόμμα οφείλει όχι μόνο να επιπλέει στη θάλασσα της ταξικής πάλης αλλά και να καθοδηγεί, να εμπνέει και να οργανώνει. «Κόμμα παντός καιρού» επομένως, με απλά λόγια, σημαίνει να βρίσκεσαι ένα βήμα μπροστά και όχι πίσω απ' την πολυπλόκαμη και πολυδιάστατη αστική προπαγάνδα. Καθήκον εξαιρετικά δύσκολο και αναγκαίο συνάμα.

 Κώστας Παπαδάκης: Συνέντευξη για τις εξελίξεις στην Παλαιστίνη στο web radio 902.gr

Παραπέμπονται σε δίκη στελέχη της ΚΝΕ και η διεύθυνση του «Ριζοσπάστη»!


Ανακοίνωση των Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

Με αφορμή την παραπομπή σε δίκη τριών μελών της ΚΝΕ καθώς και της διεύθυνσης του «Ριζοσπάστη» την Πέμπτη 24 Ιούλη, με κοινή τους ανακοίνωση η Τομεακή Επιτροπή Δυτικών Συνοικιών του ΚΚΕ και το Συμβούλιο Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ αναφέρουν:

«Η προσπάθεια παρεμπόδισης της δράσης του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στη νεολαία ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Με απαράδεκτη προθυμία η Εισαγγελία του Πρωτοδικείου Αθήνας στρέφεται για μια ακόμη φορά κατά νεολαίων κομμουνιστών, μελών της ΚΝΕ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, έσπευσε να ασκήσει ποινικές διώξεις κατά τριών μελών της ΚΝΕ, υιοθετώντας και υπερθεματίζοντας την αναληθή μήνυση γονέα για δήθεν "συκοφαντική δυσφήμιση", όταν τον Σεπτέμβρη του 2013, οι τρεις κομμουνιστές διέδιδαν τις θέσεις της Οργάνωσης για τα ζητήματα της Παιδείας έξω από το 7ο Γυμνάσιο Ιλίου. Τους παραπέμπει να δικαστούν στο ΣΤ' Πλημμελειοδικείο Αθήνας στις 24 Ιούλη, παρακάμπτοντας ακόμη και το γεγονός ότι η μία από τις κατηγορούμενες είναι ανήλικη.
Επιπλέον, επεκτείνει με προκλητικό τρόπο τις κατηγορίες και σε βάρος του διευθυντή και του αρχισυντάκτη του «Ριζοσπάστη», γιατί η εφημερίδα της ΚΕ του ΚΚΕ δημοσίευσε ανακοίνωση της ΚΝΕ που καταδίκαζε τη σύλληψη των τριών μελών της ΚΝΕ από την Αστυνομία, μετά τη μήνυση του ίδιου γονέα.

 Οι ομιλίες από την εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 40 χρόνια από την πτώση της δικτατορίας

Όταν η ειρήνη είναι τυφλή ή κάνει πως δεν βλέπει





Άραγε δεν καταλαβαίνουν όλοι αυτοί που μιλούν έτσι γενικά και αόριστα για ειρήνη στην λωρίδα της γάζας ότι με αυτόν τον τρόπο παίρνουν ξεκάθαρα το μέρος του θύτη; Αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι άραγε, υπέρμαχοι της ειρήνης και πολέμιοι της βίας, αδικούνταν κατάφωρα και κατ εξακολούθηση από τον γείτονα τους, θα ανέχονταν μετά από κάθε καινούρια αδικία να δώσουν τα χέρια και να πουν «πάμε παρακάτω;». Αλήθεια μια τέτοια σύναψη ειρήνης που ξεκινάει από το μηδέν και δεν μιλάει καθόλου για το ποιος αδικεί και ποιος αδικείται τι άλλο θα μπορούσε να είναι πέρα από υποταγή στο δυνάστη και αποδοχή της αδικίας; Γιατί άμα είναι έτσι, να έλεγε και ο Χίτλερ ένα «συγνώμη» στους επιζήσαντες της «τελικής λύσης» και όλα να ήταν μετά μέλι γάλα.

Στην πραγματικότητα βέβαια εμείς οι άνθρωποι του 21ου αιώνα και οι άνθρωποι πριν από εμάς, έχουμε συνηθίσει να «συγχωρούμε» την αδικία και τη βία που δεχόμαστε από τον πιο ισχυρό, για την ακρίβεια την έχουμε αποδεχθεί ως κάτι φυσιολογικό, αφού αποτελεί μέρος της καθημερινότητας μας και μέρος αυτού που τελικά είμαστε. Υπό αυτήν την έννοια, η πάλη ενάντια στην αδικία και την καταπίεση, όπου αυτή υπάρχει, θα σήμαινε έναν ανειρήνευτο αγώνα ενάντια σε όλα αυτά που μας αδικούν και μας καταπιέζουν. Στην αντίθετη περίπτωση, η σιωπή και η λεγόμενη κοινωνική ειρήνη, αποτελούν αποδοχή και τελικά στράτευση υπέρ του δυνατού και του εκμεταλλευτή. Δεν είναι απλά σαν να γυρνάς την πλάτη στον ληστή που κλέβει το σπίτι του γείτονα, διότι σε συνθήκες καπιταλισμού, ο καθ ένας μας αποτελεί μέρος του προβλήματος(και δυνάμει της λύσης), άρα μετέχει στην ληστεία ως εργαλείο, ως γρανάζι της μηχανής, έστω και αν μόνο έχει να χάσει από αυτή του τη συμμετοχή.

Τα ευχολόγια λοιπόν για ειρήνη στην λωρίδα της γάζας και η καταδίκη της βίας από όπου και αν προέρχεται, αποτελούν στην πραγματικότητα προστάγματα που ζητούν από τον αδικημένο να παραιτηθεί του φυσικού του δικαιώματος για υπεράσπιση του εαυτού του, της οικογένειας του και του λαού του. Η συστράτευση του καθ ενός με όλους εκείνους που καμώνονται πως κρατούν ίσες αποστάσεις όπως για παράδειγμα η Ε.Ε, αποτελεί υπογραφή υποστήριξης κάτω από το ματοβαμένο «συμβόλαιο αρπαγής» που νομιμοποιεί την αδικία και δικαιώνει τον άρπαγα.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

21 Ιουλίου 2014

Κοινή Ανακοίνωση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων: Να σταματήσει τώρα η αιματοχυσία του λαού της Παλαιστίνης

Δεκάδες κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΚΚΕ και εκφράζουν με Κοινή Ανακοίνωσή τους την Αλληλεγγύη στο λαό της Παλαιστίνης και την καταδίκη της ισραηλινής επίθεσης.


Το κείμενο της Κοινής Ανακοίνωσης έχει ως εξής:

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Να σταματήσει τώρα η αιματοχυσία του λαού της Παλαιστίνης

Τα κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα που υπογράφουμε αυτήν την Κοινή Ανακοίνωση καταδικάζουμε τη βάρβαρη και εγκληματική επίθεση του κράτους του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λαού.

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στο λαό της Παλαιστίνης και καλούμε τους εργαζόμενους σ’ όλο τον κόσμο να κινητοποιηθούν, ώστε να δυναμώσει το κύμα καταδίκης του Ισραήλ, να εκφραστεί έμπρακτα η αλληλεγγύη στο λαό της Παλαιστίνης.

20 Ιουλίου 2014

Εμπρός να παλέψουμε για έναν καλό καπιταλισμό!

«Καλός» και «κακός» καπιταλισμός... 

«Ο καπιταλισμός δεν είναι σε κάθε χώρα ακριβώς ίδιος. Οι ολιγάρχες και το διεφθαρμένο πελατειακό κράτος που βλέπουμε στην Ελλάδα είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο. Ομως για μια κυβέρνηση που θα θέλει να λειτουργήσει υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και να ανασυγκροτήσει τη χώρα, η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου είναι αναγκαιότητα και υποχρέωση.
Ποιος θέλει να επενδύσει σε μια χώρα που αν χρειαστεί να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, η υπόθεσή του θα εκδικαστεί σε δέκα χρόνια; Συμφέρει για επενδύσεις η χώρα με το μεγαλύτερο ενεργειακό και μεταφορικό κόστος;» («Αυγή», 18/7/2014). Να, λοιπόν, που έχουν κάνει τέχνη το δούλεμα. Καταλάβατε; Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα είναι το πρόβλημα και όχι ο καπιταλισμός γενικά. Γιατί οι Ελληνες καπιταλιστές είναι κακοί και το αστικό κράτος διεφθαρμένο, κωλυσιεργεί, δε διευκολύνει την καπιταλιστική ανάπτυξη. Συμπέρασμα: Εμπρός να παλέψουμε για έναν καλό καπιταλισμό...

... και η υγιής επιχειρηματικότητα

Οι παρεμβάσεις του Χρήστου Κατσώτη στον «ΣΚΑΪ»

19 Ιουλίου 2014

ΗΠΑ - Βίντεο που προκαλεί φρίκη: Αστυνομικοί έπνιξαν πολίτη

-«Δεν μπορώ να αναπνεύσω» τους φώναζε 



«Δεν μπορώ να αναπνεύσω», τους φώναζε ξανά και ξανά. Κανείς δεν τον άκουγε. Οι αστυνομικοί είχαν πνοή σε ένα πεζοδρόμιο στη Νέα Υόρκη. 

Το απίστευτο αυτό περιστατικό, που το κατέγραψαν οι εξαγριωμένοι πολίτες που ήταν μάρτυρες της αστυνομικής βίας, έγινε μπροστά από κατάστημα με καλλυντικά. Θύμα ο Ερικ Γκάρνερ, ένας 43χρονος άνδρας βάρους 182 κιλών και με άσθμα, ο οποίος βρήκε το θάνατο στα χέρια των αστυνομικών, που τον κρατούσαν από το λαιμό και πιέζοντας το πρόσωπό του στο έδαφος.