Αλλωστε, η βία, το ντόπινγκ, τα στημένα παιχνίδια είναι γνωρίσματα που επικρατούν παντού στο εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο και δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο ή μεμονωμένα περιστατικά... Στον έναν ή στον άλλο βαθμό η ίδια κατάσταση επικρατεί στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό οικοδόμημα αφού τα όσα γίνονται είναι αυτά που επιβάλλουν οι λογικές που επικρατούν, δηλαδή της απόκτησης κέρδους με οποιονδήποτε τρόπο. Για παράδειγμα, την ώρα που πριν ένα μήνα στην Ελλάδα εξελισσόταν το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες και το χρηματισμό ατόμων από παράνομο τζόγο, ανάλογα περιστατικά συνέβαιναν σε Τουρκία, Ισραήλ, Πολωνία και Ουκρανία. Στην Ιταλία, που τόσος ντόρος έγινε πριν από λίγα χρόνια με το γνωστό σκάνδαλο Καλτσιόπολις, αυτήν την περίοδο διεξάγονται έρευνες για νέα στημένα παιχνίδια και τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν για ένα Καλτσιόπολις 2. Ακόμα και στο θέμα της αντιμετώπισης της βίας τα πράγματα δεν είναι όπως παρουσιάζονται. Είναι γνωστό ότι όπου έχουν «βγάλει» για λόγους κέρδους τη βία έξω από το γήπεδο (π.χ. περίπτωση Αγγλίας, που τόσο την διαφημίζουν οι Ελληνες αρμόδιοι κάθε τόσο), αυτή υπάρχει και εκφράζεται στις πλατείες και στις γειτονιές και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από την απατηλή λάμψη της εικόνας των γηπέδων.
Είναι εμφανές πλέον ότι το ποδόσφαιρο των ΠΑΕ, των μεγαλοεπιχειρηματιών και των πολυεθνικών, των συμμοριών τους, του στοιχήματος και των κυκλωμάτων είναι ένα πτώμα που βρίσκεται σε προχωρημένη σήψη. Είναι ένας αθλητισμός διαβρωμένος από τη σαπίλα του συστήματος που ελέγχουν τα μονοπώλια, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Δεν μπορεί να εξυγιανθεί. Θέλει γκρέμισμα από τα θεμέλια και φτιάξιμο από την αρχή σε εντελώς νέα βάση. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν έχουν να περιμένουν τίποτα το θετικό από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης αφού χρόνια τώρα ακούνε για την εξυγίανση του ποδοσφαίρου χωρίς ποτέ όμως να υπάρχουν ουσιαστικά αποτελέσματα. Καμιά ελπιδοφόρα προοπτική δεν αναμένεται όσες ευχές και να γίνουν, όσο οι νόμοι της αγοράς λειτουργούν και καθορίζουν το παιχνίδι. Εναν τέτοιο αθλητισμό - εμπόρευμα οι εργαζόμενοι δεν τον χρειάζονται. Το αντίθετο, ζημιώνει τους ίδιους και τα παιδιά τους...
Μπάμπης ΤΣΟΥΡΜΠΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ
Αφήστε την σαπίλα και την δυσωδία για τους "ΜπεοΜακαροΜαρινάκιδες"...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν θέλετε, όμως, να δείτε την ευτυχία του κόσμου ζωγραφισμένη σε ένα πρόσωπο, αφήστε μια μπάλα να κυλήσει προς ένα πιτσιρίκι. Το γέλιο του, η δική του χαρά, αντανακλά τα συναισθήματα τα δικά μας. Των "μεγάλων" παιδιών που μίλησαν, κυνήγησαν, πόνεσαν και λάτρεψαν το τόπι σαν ήταν πιτσιρίκια και του λόγου τους.
Προσωπικά, λατρεύω το ποδόσφαιρο για 2 λόγος:
1) Η πρώτη αγάπη, λένε, ποτέ δεν ξεχνιέται...
2) Το ποδόσφαιρο, ήταν, είναι και θα είναι το άθλημα της εργατικής τάξης.
Οι σφετεριστές της ζωής μας (σσ οι αστοί) μαγαρίζουν ότι βάλουν στο χέρι τους. Αυτό ισχύει και για το "δικό" μας ποδόσφαιρο. Άλλος ένας λόγος για να τους ανατρέψουμε. Στο κάτω, κάτω στο χέρι μας ή μάλλον στο πόδι μας είναι!
Partizanos