Το χρονικό της λεηλασίας ενός λαού.

Αναδημοσιευση απο Κοκκινο Ανεμο

Στο ιλιγγιώδες ποσό που αγγίζει τα 628 δισ. ευρώ! - δηλαδή 3 ΑΕΠ της χώρας - ανέρχονται τα χρήματα που ενθυλάκωσαν οι δανειστές του ελληνικού κράτους την περίοδο 1985 - 2011! Αλλο ενδιαφέρον στοιχείο: Την περίοδο των 26 χρόνων το χρέος της χώρας αυξανόταν με μέσο ετήσιο ρυθμό 22%! Αν πάλι στα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που δαπανήθηκαν για την εξυπηρέτηση του χρέους προσθέσουμε και τα 600 δισ. ευρώ, που - σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» - αποτελούν καταθέσεις Ελλήνων πολιτών στις ελβετικές τράπεζες, τότε, έχουμε ένα μικρό δείγμα της λεηλασίας ενός λαού από τους ντόπιους και ξένους πλουτοκράτες.

Πρόκειται για ποσά ασύλληπτα για κοινό νου. Ποσά τα οποία καταδεικνύουν την τεραστίων διαστάσεων ληστεία που συντελέστηκε σε βάρος του λαού και της χώρας, από το ελληνικό και διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, με τη συνέργεια και συναυτουργία φυσικά στο διαπραττόμενο έγκλημα του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος της χώρας. Ολοι αυτοί, οι οποίοι εμφανίζονται σήμερα σαν σωτήρες της χώρας, αυτοί που με έπαρση 1.000 καρδιναλίων διακηρύσσουν σε όλους τους τόνους πως «σώσαμε την Ελλάδα από τη χρεοκοπία», όλοι αυτοί που απροκάλυπτα εκβιάζουν τον ελληνικό λαό να υπογράψει τη θανατική του καταδίκη, είναι οι ίδιοι που κατέστησαν το λαό όμηρο των ντόπιων και ξένων τοκογλύφων και των άλλων μερίδων του κεφαλαίου. Είναι οι ίδιοι που πότε με το σύνθημα της «ανάπτυξης» και «της προσέγγισης της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ενωση», πότε με τις πομπώδεις διακηρύξεις περί «ισχυρής Ελλάδας» και «μεταρρύθμισης του κράτους» και σήμερα με το μανδύα των «σωτήρων», έσφιγγαν σταθερά και μεθοδικά τη θηλιά γύρω από το λαιμό των εργαζομένων.


Άγρια τοκογλυφία

Τα κρατικά δάνεια, τα οποία συνοδεύουν τη σύγχρονη ιστορία της χώρας, από την περίοδο της επανάστασης του 1821, συνιστούν μία ιδιαίτερη πλευρά του συστήματος καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Βάση φυσικά της εκμετάλλευσης παραμένουν οι παραγωγικές σχέσεις. Εκεί δημιουργείται το κοινωνικό προϊόν, το οποίο, με τη μορφή του καπιταλιστικού εμπορεύματος, παράγει και αναπαράγει την κεφαλαιοκρατική σχέση (το κεφάλαιο από τη μία πλευρά και την εργασία από την άλλη), μέσα από το σχηματισμό του υπερπροϊόντος, που με τη μορφή της υπεραξίας νέμεται η τάξη των βιομηχάνων - καπιταλιστών. Οχι όμως μόνη της. Μέρος της υπεραξίας αυτής παραχωρείται στο εμπορικό κεφάλαιο, ως αμοιβή για τη συμβολή του στην κυκλοφορία του κεφαλαίου (διάθεση των εμπορευμάτων στην αγορά) και, με τη μορφή τόκου, στο τραπεζικό κεφάλαιο, έναντι των δανείων που χορηγεί το τελευταίο στους κεφαλαιοκράτες.

Εξω τα κόμματα και τα συνδικάτα ή με το ΚΚΕ και το ταξικό κίνημα;

Απο τον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη

Προχτές, σε μπλογκς, απ' αυτά που καθοδηγούν το κίνημα των «αγανακτισμένων», αναρτήθηκε ανακοίνωση των «αγανακτισμένων» στην πλατεία Συντάγματος να φύγουν οι αριστερές δυνάμεις από τις πλατείες. Ετσι, λοιπόν, οι «ανώνυμοι» καθοδηγητές του «κινήματος της πλατείας», οι «ακομμάτιστοι», οι «αυθόρμητοι», οι «απολιτικοποίητοι» εμφανίζονται ως πολιτικοποιημένοι δηλώνοντας «αντιαριστεροί». Ισως γι' αυτό κρύβονται πίσω από την ανωνυμία τους. Ως τώρα πρόβαλλαν ως αντίπαλό τους την πολιτική που φέρνει φτώχεια και ανεργία, με σύνθημα να φύγουν το μνημόνιο και οι πολιτικοί που το εφαρμόζουν. Αυτό, μαζί με το γεγονός ότι οργανώνουν κινητοποιήσεις, εκφράζει μία πολιτική.

Τώρα αναδεικνύουν άλλη μια πτυχή της πολιτικής τους στάσης και πρακτικής, αποδίδοντας συλλήβδην σε όλα τα κόμματα, και στο ΚΚΕ, τη βάρβαρη πολιτική, που ωθεί σε εξαθλίωση λαό και νεολαία. Χωρίς βεβαίως να δείχνουν ποιον υπηρετεί αυτή η πολιτική, να δείχνουν δηλαδή τον πραγματικό αντίπαλο, που είναι τα μονοπώλια, οι κεφαλαιοκράτες.

Είναι ενάντια στο οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, λέγοντας έξω και τα συνδικάτα από την πλατεία. Αλλά και στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι όλοι το ίδιο. Ποια σχέση μπορεί να έχει ο κυβερνητικός - εργοδοτικός συνδικαλισμός, που έβαλε πλάτη να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα, με το ΠΑΜΕ, που οργάνωνε και οργανώνει απεργίες και συλλαλητήρια ενάντιά τους, με την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ, το ΜΑΣ;

Πάτρα : Απο την πορεία του ΠΑΜΕ στους αγανακτισμένους του Καζάκη

Πάτρα - Πλατεία Ελευθερίας - 19:00

Παρόν σε άλλο ένα συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ, αυτήν την φορά στην Πλατεία Ελευθερίας στην εργατογειτονιά των Προσφυγικών. Ο κόσμος σε ικανοποιητικά επίπεδα για συλλαλητήριο, όμως κυρίως νεολαία. Η πρώτη μας απορία είχε να κάνει με ακριβώς αυτό ...που βρισκόταν ο κύριος όγκος των εργαζομένων ? Η άλλη μας απορία σχετιζόταν με το ποιά θα ήταν η κατεύθυνση της διαδήλωσης και αν θα προτιμηθεί η πορεία προς το κέντρο και την πλατεία Γεωργίου ή θα υπερισχύσει η άποψη για ξεσηκωμό των εργατικών συνοικιών. Τελικά μετά την ομιλία του μέλους του ΠΑΜΕ, Π.Σκιαδά, η δεύτερη απορία μας απαντήθηκε, με την πορεία να ξεδιπλώνεται στους δρόμους της νότιας Πάτρας (Ιωνίας - Ακρωτηρίου - Παπαναστασίου - Ευβοίας - Αγίας Τριάδος).

Η πορεία του ΠΑΜΕ με την κόκκινη γραμμή (κλικ για μεγένθυνση)

Θα έλεγα πως η διαδρομή που ακολουθήσαμε ήταν απο τις πιο μεγάλες σε μήκος, καθώς οργώσαμε μεγάλο τμήμα της πόλης (γύρω στα 3 χλμ η διαδρομή ). Μπροστά το βανάκι με τα μεγάφωνα και συνθήματα κατα ριπάς, πίσω ο κόσμος (και κυρίως οι νεολαίοι) με διάθεση και παλμό, στα πεζοδρόμια μοιράζανε φυλλάδια και ενημέρωναν τα καταστήματα και τους κατοίκους.

Απο την κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στην Αθήνα

Η συγκέντρωση και πορεία του ΠΑΜΕ 3/6/2011

 

 Συμβολική Κατάληψη του Υπουργείου Οικονομικών απο το ΠΑΜΕ

ΒΡΩΜΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

Αναδημοσιευση απο CYNICAL

Η οικονομία, όπως το έχουμε πει πολλές φορές, και ομοίως πολλοί περισσότεροι πριν από μας, δεν είναι ανεξάρτητη από την πολιτική, και κατά συνέπεια από την ιδεολογία που το εκάστοτε πολιτικό σύστημα υιοθετεί για να δικαιολογεί την στήριξη του τάδε ή του δείνα οικονομικού συστήματος. Και οικονομικό σύστημα δεν είναι τίποτε άλλο από το πώς θα γίνει η μοιρασιά. Ποιοι δηλαδή, θα πάρουν πόσο και τι. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Ο Μαρξισμός πολεμήθηκε όχι σαν σκέτη οικονομική θεωρία, άλλωστε μπορεί να ενδύεται την ακαδημαϊκή τήβεννο και να διδάσκεται και στα πλέον αντιδραστικά πανεπιστήμια, αλλά σαν τέτοια, που μπορεί να παράξει συγκεκριμένη πολιτική.

Ομοίως, ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι από μόνο του ένα οικονομικό σύστημα που στηρίζεται σε ορισμένες γνωστές γραμμές, αλλά κυρίως ένα συνεκτικό ιδεολογικό σύστημα το οποίο ξαναδιαβάζει τον κόσμο πάνω στις ίδια παρτιτούρα. Μπόλιασε κόσμο για τρεις συνεχείς δεκαετίες, ώστε μια ολόκληρη γενιά σήμερα να μην μπορεί να κατανοήσει την πραγματικότητα και να σκεφτεί, παρά μόνο μέσα από το πλαίσιο και το λεξιλόγιο του νεοφιλελευθερισμού.

Live το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Αθήνα

Η αποσιώπηση των δραστηριοτήτων, μεγάλων συλλαλητηρίων και απεργιακών συγκεντρώσεων του ΠΑΜΕ από τα ΜΜΕ, αποτελεί σταθερή και συνειδητή επιλογή. Είναι φανερή η κατεύθυνση για αποκλεισμό των δράσεων που αναπτύσσει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, η φίμωση της φωνής των ταξικών δυνάμεων.

Το ΠΑΜΕ απέναντι στον αποκλεισμό και τις μεθοδεύσεις σε βάρος του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος θα μεταδώσει το σημερινό συλλαλητήριο της Αθήνας ζωντανά μέσω της ιστοσελίδας του (http://www.pamehellas.gr/main.php).

Καλούμε τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους αυτοαπασχολούμενους, τις γυναίκες, τους νέους και τις νέες,  να πλημμυρίσουν την Ομόνοια σήμερα στις 7μμ.

Κατάληψη το πρωι στο Υπουργείο Οικονομικών απο το ΠΑΜΕ

Κατάληψη του υπουργείου Οικονομικών στην οδό Νίκης πργματοποιησαν σήμερα το πρωι από τις 6 το πρωί μέχρι τις μέλη του ΠΑΜΕ.

Μάλιστα κατέβασαν από την ταράτσα του κτηρίου τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ύψωσαν τη σημαία του ΠΑΜΕ, ενώ κράμα κι ένα μεγάλο πανό στην πρόσοψη. Τα μέλη του ΠΑΜΕ έριξαν και φέιγ βολάν καλώντας τον κόσμο να συμμετάσχει στο συλλαλητήριο του Μετώπου στις 7 το απόγευμα στην Ομόνοια.

Ιστορική Αναδρομή της Πρόσφατης Κρίσης στην Αμερική

Αναδημοσιευση απο CYNICAL

Αν ρίξετε μια ματιά στο blog με το όνομα The Threat to Reason, το οποίο κρατάει κάποιος Dan Hind, freelance συγγραφέας, που θα πρέπει να ψάρεψα πριν από καιρό, είτε από το NewScientist, είτε από το Scientific American. Μου αρέσει αρκετά ο τρόπος που αναλύει τα πράγματα και κάπου- κάπου τον διαβάζω.

Στο τελευταίο του ποστ κάνει link στο YouTube σε μια ομιλία εν είδη ιστορικής αναδρομής, για την αρχή και τη φύση της τωρινής κρίσης, του Richard Wolff, αμερικανού, μαρξιστή καθηγητή οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Amherst της Μασαχουσέτης, ενός πληθωρικού και εμπνευσμένου δασκάλου, από αυτούς που ζουν πραγματικά αυτά που λέγουν, που έχουν το χάρισμα να κάνουν κατανοητά ακόμα και τα πιο δύσκολα πράγματα και που τελικά καταφέρνουν να καθηλώνουν το ακροατήριό τους.

Ξεκίνησα κι εγώ να παρακολουθώ το βίντεο και όταν τελείωσε δεν είχα καν καταλάβει ότι είχαν περάσει γύρω στα 40 λεπτά. Τόσο πολύ ενθουσιάστηκα, που αποφάσισα να μεταφέρω κι εδώ, κάπως περιληπτικά, τα κύρια σημεία της ομιλίας του, που πρέπει να την έδωσε σε φοιτητές.

O ΔΗΘΕΝ τεράστιος δημόσιος τομέας...

Μπούμερανγκ η μελέτη για τις μισθολογικές εξελίξεις

Δεν είναι κρυφό πια, ότι η κυβέρνηση μεθοδεύει και νέα μεγάλη μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, μέσω του πετσοκόμματος των επιδομάτων τους στο πλαίσια του νέου ενιαίου μισθολογίου. Προκειμένου, δε, να προετοιμάσει το έδαφος της ιδεολογικής επίθεσης ενάντια στους δημόσιους υπάλληλους (ότι δηλαδή είναι πολύ περισσότεροι απ’ αυτούς που χρειάζονται, ότι αμείβονται πλουσιοπάροχα και ότι είναι πολύ μεγάλο το λεγόμενο μισθολογικό «κόστος»), συγκρότησε ομάδα εργασίας από στελέχη δύο ιδιωτικών εταιριών και των υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών. Η ομάδα αυτή συνέταξε μια «Μελέτη για τις μισθολογικές εξελίξεις στο δημόσιο», που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 2 Μάρτη του 2011. Οπως θα δούμε στη συνέχεια, η Μελέτη αυτή έγινε μπούμερανγκ για την κυβέρνηση, μιας και δεν μπόρεσε να στηρίξει τον κυβερνητικό ισχυρισμό ότι είναι απείρως μεγαλύτερος ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων, ότι αμείβονται πλουσιοπάροχα και ότι είναι τεράστιο το λεγόμενο μισθολογικό κόστος των δημοσίων υπαλλήλων.

Κράξιμο και στον Πεταλωτη

ΑΝΘΡΩΠΟΙ - ΧΡΩΜΑ + ΣΙΔΕΡΟ 5

4o ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΚΘΕΣΗ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ &
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΑΝΘΡΩΠΟΙ - ΧΡΩΜΑ + ΣΙΔΕΡΟ 5
ΝΑΥΠΗΓΟΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΖΩΝΗ - ΠΕΡΑΜΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΜΑΙΟΥ ΕΩΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΙΟΥΝΙΟΥ
Ωρες λειτουργίας: 12.00-21.00 καθημερινά

Οι αγώνες είναι τέχνη του λαού

Και η τέχνη, όπλο του

Με συμμετοχή εργαζομένων, ανέργων, κατοίκων της περιοχής και καλλιτεχνών συνεχίζεται η έκθεση εικαστικών τεχνών και φωτογραφίας ΑΝΘΡΩΠΟΙ - ΧΡΩΜΑ + ΣΙΔΕΡΟ 5, που γίνεται μέσα στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος για
πέμπτη χρονιά. Ενας θεσμός πλέον, που έγινε στόχος τόσο των καλλιτεχνών όσο και των συνδικάτων στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος. Που θέλει να θέσει μια άλλη διάσταση στην προσέγγιση τέχνης και κοινού, τέχνης και εργατικής τάξης.... Που επιδιώκει ο εργασιακός χώρος να γίνει πηγή έμπνευσης αλλά και προορισμός για τα έργα τέχνης.

Αντλώντας από ένα εργασιακό χώρο που μάχεται μέσα στο ταξικό αγωνιστικό κίνημα για το δικαίωμα στη δουλειά, που πλήττεται από την ανεργία, που θρηνεί κάθε χρόνο θύματα εργάτες από την εφοπλιστική ασυδοσία, που είναι στο μάτι του κυκλώνα στις εξελίξεις, που ολοένα και περισσότερο ερημώνει κάτω από τις επιλογές των Κυβερνήσεων και της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης.

Τι θα πει "διεκδικητικό πλαίσιο" και γιατί να κατέβω αύριο με το ΠΑΜΕ

Από το Γλόμπινγκ

Πολλές φορές κάποιες έννοιες, κάποιες λέξεις που χρησιμοποιούμε όσοι νταραβεριζόμαστε με συνδικάτα, με κόμματα κλπ τις θεωρούμε αυτονόητες χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη (κακώς) ότι πολύς κόσμος που συνήθισε τόσα χρόνια στον καναπέ, να βρίσκεται μακρυά από διαδηλώσεις και αγώνες, δεν τις γνωρίζει και του φαίνονται κινέζικα. Αυτό που λέμε “ξύλινα”. Δεν έχουν άδικο τις περισσότερες φορές, κι εγώ θυμάμαι όταν άρχισα να ασχολούμαι μ' αυτά, πολλά πράγματα δεν τα καταλάβαινα, και πολλές φορές μάλιστα ντρεπόμουνα να ρωτήσω, μη με πουν άσχετο και βλάκα. Βέβαια έχει και μια ευθύνη ο απλός εργαζόμενος ή άνεργος π.χ που δεν ψάχνει να μάθει, να ρωτήσει, αλλά κυρίως την ευθύνη την έχουμε εμείς που έχουμε υποτίθεται πείρα και οφείλουμε να τα εξηγούμε για να τα καταλάβει ο άλλος. 

Τι σημαίνει λοιπόν μ' απλά λόγια “διεκδικητικό πλαίσιο”; Λέμε π.χ ότι, ένα σωματείο κάνει απεργία; για ποιο λόγο κάνει απεργία; επειδή λέει τους μείωσαν του μισθούς (πολύ συνηθισμένο παράδειγμα τελευταία). Άρα τι ζητάει το σωματείο, τι προσπαθεί να πετύχει με την απεργία; να μην μειωθούν οι μισθοί. Ή για παράδειγμα, πολλά σωματεία μαζί που είναι σε έναν κλάδο. Μαζεύονται όλα τα σωματεία, κάνουν ομοσπονδία και λένε: θα πάμε στα αφεντικά μια αντιπροσωπεία και θα απαιτήσουμε αύξηση 10% στους μισθούς γιατί δεν τα βγάζουμε πέρα. Άμα δεν την δεχτούν, θα κάνουμε απεργία. Δηλαδή, έχουν ένα αίτημα, μια διεκδίκηση πάνω στην οποία αγωνίζονται.

Όταν οι εχθροί κάνουν τους φίλους

Από το σημερινό Ριζοσπάστη

Το ΚΚΕ λέει ότι ο λαός πρέπει να πάρει την υπόθεση της πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής στα χέρια του οργανωμένος στο δικό του κίνημα. Ένα τέτοιο κίνημα, με λαϊκή πρωτοβουλία, αυτενέργεια, θα συνδυάζει το συνειδητό με το αυθόρμητο. Αλλά και το αυθόρμητο έχει στοιχεία συνειδητού. Όσοι σήμερα κατεβαίνουν στις πλατείες συνειδητά κατεβαίνουν, συνειδητά θέλουν να αλλάξει η ζωή τους. Ανεξάρτητα αν αυτή η επιλογή τους οδηγεί ή όχι σε λύσεις, που δεν οδηγεί, αυτό δυσκολεύεται να συνειδητοποιήσει η μεγάλη πλειοψηφία τους. Κάποιοι, λοιπόν, που εμφανίζονται ως φίλοι τους να τους προβληματίσουν.

«Ούτε ΠΑΜΕ ούτε ερχόμαστε, μένουμε», έγραφε το «Βήμα» της περασμένης Κυριακής, ως προτροπή για τους συγκεντρωμένους στις πλατείες, με σαφή υπαινιγμό, μακριά από το ΠΑΜΕ, ενάντια στο ΠΑΜΕ. Η αξία του κινήματος αυτού, σύμφωνα με τον Ι. Πρετεντέρη, είναι «κυρίως ότι απέδειξαν ότι η κοινωνική δράση στην Ελλάδα, ακόμη και η διαμαρτυρία ή η αμφισβήτηση, μπορεί να εκδηλωθεί χωρίς τους λόχους του ΠΑΜΕ...». Στα ίδια και η «Καθημερινή», του εφοπλιστή Αλαφούζου και ο «ΣΚΑΪ», με τη ζωντανή προβολή αυτών των κινητοποιήσεων. Τα συγκροτήματα των αστών, δηλαδή, που λοιδορούσαν τους αγώνες των ναυτεργατών, άλλες απεργιακές κινητοποιήσεις και την περιφρούρησή τους, ως καταστροφή. Όλοι αυτοί πήραν υπό την προστασία τους, τους συγκεντρωμένους στις πλατείες. Όλοι όσοι για να σωθεί το κεφάλαιο στηρίζουν την πολιτική που επιβάλλει να πληρώσει ο λαός την κρίση και το χρέος που προκάλεσαν η κερδοφορία του κεφαλαίου και η αναρχία στην καπιταλιστική παραγωγή. Όλοι όσοι στηρίζουν τα μνημόνια, που οι συγκεντρωμένοι στις πλατείες θέλουν να φύγουν. Που κρύβουν ότι φταίνε τα κέρδη του κεφαλαίου για την ανεργία, τη φτώχεια, την ανασφάλεια, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, το κλείσιμο των μικρομάγαζων. Όλοι οι ορκισμένοι εχθροί του λαϊκού κινήματος έγιναν φίλοι των συγκεντρωμένων στις πλατείες. Και προβάλλουν τις συγκεκριμένες δράσεις, σε αντιπαράθεση με τις εργατικές κινητοποιήσεις, με την απεργία, τα πανεργατικά συλλαλητήρια κ.λπ.

Πετρες σε βουλευτές

Στην Κέρκυρα χθες, Έλληνες και Ευρωπαίοι βουλευτές, προπηλακίστηκαν από εξοργισμένο πλήθος και φυγαδεύτηκαν με σκάφος. Οι διαδηλωτές πέταξαν και πέτρες εναντίον των βουλευτών.

Είναι σαφές ότι διαφωνούμε με τέτοιες πρακτικές αλλά κατανοούμε τις αιτίες για τις οποίες εμφανίζονται αυτά τα φαινόμενα. Σίγουρα δεν λύνετε κανένα πρόβλημα, με το να ανοίξεις μεμονωμένα, δυο τρια κεφάλια βουλευτών, αλλά μονάχα με το οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κινημα. Η αιτία των δεινών μας δεν βρίσκεται στα πρόσωπα, τα οποία φυσικά και φέρουν μέρος της ευθύνης, για το ότι συμμετέχουν στον ταξικό πόλεμο ενάντια στο λαό, αλλά στο οικονομικό σύστημα το οποίο δημιουργεί τις τάξεις και τις κοινωνικές ανισότητες.

Αυριο Παρασκευη ( 3 Ιουνίου ) απόγευμα, τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα

3 ΙΟΥΝΗ

ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

ΟΛΟΙ στον αγώνα με το ΠΑΜΕ για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα!

Το πρωί στους τόπους δουλειάς με πολύμορφες δραστηριότητες.
Το απόγευμα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, σε κάθε πόλη.

ΑΘΗΝΑ Συγκέντρωση ΟΜΟΝΟΙΑ 7μ.μ.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα, τους νέους, τους άνεργους, τις γυναίκες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες με την ανακοίνωση των νέων αντεργατικών μέτρων και την προώθησή τους για ψήφιση στη βουλή σε ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ για να εκφραστεί η αντίθεση στα αντιλαϊκά μέτρα. Για να παλέψουμε για την ανατροπή τους.

Αγώνας τώρα για την προστασία της ζωής της εργατικής και λαϊκής οικογένειας από την ανεργία, τη μείωση των εισοδημάτων και συντάξεων, τη βαριά φορολογία και την ακρίβεια.

Αγώνας τώρα ενάντια στη νέα κατακρεούργηση σε ότι έχει μείνει στα κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Όχι στην ιδιωτικοποίηση και την παράδοση του δημόσιου πλούτου σε μονοπωλιακούς ομίλους.

Κρίση ; Όχι για όλους όμως!

ΛΑΪΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ
Βυθίστηκε 17,5% το Μάρτη

Με εντονότερους ρυθμούς συνεχίστηκε και για το μήνα Μάρτη του 2011 η βύθιση του επιπέδου της λαϊκής κατανάλωσης, εξέλιξη που έχει να κάνει με την παραπέρα όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης, τη κάθετη πτώση μισθών και συντάξεων, με τη μαζική ανεργία, την αύξηση της φοροληστείας μέσω των κάθε είδους φόρων πάνω στη λαϊκή κατανάλωση. Η πτώση της κατανάλωσης έχει ακουμπήσει ακόμη και τα τρόφιμα (-11,1%). Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι και το γεγονός ότι οι τζίροι στον κλάδο ένδυση - υπόδηση έχουν υποχωρήσει κατά 50% σε σχέση με το 2005 που αποτελεί και το έτος βάσης για την κατάρτιση του «δείκτη λιανικών πωλήσεων» με την κατρακύλα στο τελευταίο 12μηνο (Μάρτης 2011 με Μάρτη 2010) να φτάνει στο 38,6%!
Σύμφωνα με τα στοιχεία από τη Στατιστική Υπηρεσία (Μάρτης 2011) ο όγκος των πωλήσεων (σταθερές τιμές) από τα κάθε είδους καταστήματα λιανικών πωλήσεων κατέγραψε ραγδαία παραπέρα επιδείνωση φτάνοντας να υποχωρεί σε ποσοστό 17,5%. Σε μέσα επίπεδα για το α' τρίμηνο (Γενάρης-Μάρτης) η κατρακύλα διαμορφώνεται σε 14,7%. Τα σπασμένα φορτώνονται, πρώτα και κύρια στους αυτοαπασχολούμενους και μικροεπαγγελματίες που βλέπουν τους τζίρους τους να κατρακυλούν από το κακό στο χειρότερο. Αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης είναι τα μαζικά λουκέτα και η οριστική έξοδος από το πεδίο της «ανταγωνιστικότητας» σε όφελος άλλων ισχυρών επιχειρήσεων.
Σε μέσα επίπεδα τριμήνου η κατρακύλα του όγκου λιανικών πωλήσεων φτάνει στο 9,8% για τα κάθε είδους καταστήματα διατροφής, στο 20,2% για καύσιμα-λιπαντικά και στο 18,4% για τα «λοιπά καταστήματα. Ειδικότερα οι ρυθμοί της κατρακύλας διαμορφώνονται:

Μεγάλα καταστήματα τροφίμων (σούπερ μάρκετ): -7,6%
Ενδυση-υπόδηση: -25,5%
Τρόφιμα-ποτά-καπνός: -15,8%
Φαρμακευτικά-καλλυντικά: -19,4%
Επιπλα-οικιακός εξοπλισμός: -24,9%

Praktiker - 'Ενα τυπικό παράδειγμα

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Το όνομα της καλής εταιρείας είναι «Praktiker». Είναι η πολυεθνική που βεβαίως έχει απλώσει τα πλοκάμια της και στην Ελλάδα. Είναι το μονοπώλιο που ήδη έχει προκαλέσει μια εκατόμβη απολυμένων. Είναι η επιχείρηση που από χτες έχει θέσει σε εφαρμογή τη μείωση μισθών των εναπομεινάντων εργαζομένων κατά 25%.

Ε, λοιπόν, αυτή η εταιρεία που εφαρμόζει τους νόμους του ΠΑΣΟΚ για την εκ περιτροπής εργασία - που ψηφίστηκαν στο όνομα της κρίσης - έχει τζίρο που την τελευταία εξαετία ξεπερνά το 1,5 δισ. ευρώ!

Το μονοπώλιο που έχει απολύσει μέχρι στιγμής εκατό εργαζόμενους αξιοποιώντας τους νόμους του Λοβέρδου - τους νόμους που ψηφίστηκαν για να «βοηθηθούν» οι «αναξιοπαθούσες» επιχειρήσεις -
έχει την εξαετία 2005 - 2010, δηλαδή τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της κρίσης, αθροιστικά κέρδη που ξεπερνούν τα 178 εκατομμύρια ευρώ!

Το μονοπώλιο που περικόπτει το 1/4 του μισθού των εργαζομένων - εφαρμόζοντας τις αποφάσεις του Παπακωνσταντίνου και της τρόικας για τη «σωτηρία της χώρας» - μόνο μέσα στο 2010 είχε κέρδη 24 εκατομμύρια ευρώ!

Παζάρια για επιπλέον δάνεια και μέτρα

Από τον σημερινό Ριζοσπάστη

Εν αναμονή της έκθεσης αξιολόγησης της τρόικας για την Ελλάδα, εντείνονται οι παρεμβάσεις εκπροσώπων της πλουτοκρατίας για τα νέα δανειακά πακέτα, με ρητά ανταλλάγματα την υλοποίηση νέων αντιλαϊκών μέτρων και την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων.

Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, που μέχρι τώρα δήλωνε σε όλους τους τόνους ότι η όποια απόφαση της ΕΕ και του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος θα ληφθεί μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης της τρόικας, ξεκαθάρισε χτες ότι «περιμένουμε την τελική κρίση. Η θέση τους θα ορίσει εν μέρει τη δική μας θέση». Εκείνο που λέει είναι ότι η όποια απόφαση για το ελληνικό χρέος θα είναι απόφαση πολιτική και όχι απόφαση που θα κριθεί αποκλειστικά και μόνο από το εάν «έχουν πιαστεί οι στόχοι» του μνημονίου, όπως μέχρι σήμερα λένε για να εκβιάσουν το λαό να υποταχθεί στα αντιλαϊκά μέτρα.

Ο Γιούνκερ αναγγέλλει ακόμα ότι «θα προσπαθήσουμε να επιλύσουμε το ελληνικό πρόβλημα ως το τέλος του Ιούνη» και επαναλαμβάνει ότι «η συνολική αναδιάρθρωση των χρεών της Ελλάδας δεν αποτελεί λύση και κανείς δεν το σχεδιάζει», αφήνοντας, ωστόσο, ανοιχτό το ενδεχόμενο κάποιου είδους «κουρέματος» με τη συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών, σημειώνοντας ότι «το πρόβλημα της εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα θα εξεταστεί με την απαιτούμενη προσοχή». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, μετά τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της ΕΕ, σημείωσε ότι «υπάρχουν φόρμουλες» για να συμμετέχουν οι ιδιώτες ομολογιούχοι και «αυτή είναι η κατεύθυνση στην οποία όλοι πρέπει να συγκλίνουν».

Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τονίζει ότι «οι προσδοκίες, που αποτελούσαν τη βάση του συμφωνηθέντος πριν από ένα χρόνο προγράμματος βοήθειας προφανώς δεν εκπληρώθηκαν ως προς τα αριθμητικά στοιχεία. Δεν μπορούμε σήμερα να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η Ελλάδα θα μπορέσει από το δεύτερο τρίμηνο του 2012 να καλύψει μέρος της απαιτούμενης αναχρηματοδότησής της στις χρηματαγορές».

ΑΣΤΡΑΠΕΣ ΚΑΙ ΚΕΡΑΥΝΟΙ

Αναδημοσιευση απο Τσουχτρες 

Πριν το μεγάλο «μπαμ» του κεραυνού, κοιτάζοντας ψηλά, φαίνεται η μεγάλη λάμψη της αστραπής που «σχίζει» τον ουρανό. Οι κεραυνοί, ως γνωστόν, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές, ακόμα και θάνατο. Ωστόσο, εκτός από το εντυπωσιακό θέαμα, οι κεραυνοί έχουν και ευεργετική επίδραση στο φυσικό περιβάλλον καθώς εμπλουτίζουν το έδαφος με άζωτο, που είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη των φυτών.

Ο άνθρωπος, από την περίοδο της Προϊστορίας ακόμα, προσπαθούσε να εκλογικεύσει τα φυσικά φαινόμενα που τον ταλαιπωρούσαν, πολλές φορές τον κατάστρεφαν, και να βρει μια ερμηνεία γι' αυτά. Τι ήταν η αστραπή, η βροχή, ο κεραυνός; Και όχι μόνο αυτά, που και σήμερα ακόμα στις ακραίες τους εκδηλώσεις προκαλούν απορίες και συζητήσεις. Η φωτιά που έκανε τη λάσπη κεραμικό και μαλάκωνε το μέταλλο, το αίμα, ο πόνος, η εγκυμοσύνη και η γέννα, ο θάνατος.

Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση του 1929-1933

Από το Erodotos Weblog

ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟΝ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ

Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση 1929 – 1933

 

Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση 1929 – 1933 συγκλόνισε συθέμελα ολόκληρο το καπιταλιστικό σύστημα και τίναξε στον αέρα όλες τις θεωρίες περί μόνιμης σταθεροποίησης που είχαν γνωρίσει μεγάλη διάδοση από αστούς και σοσιαλδημοκράτες το προηγούμενο διάστημα. Η κρίση ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο. Η βορειοαμερικανική οικονομία γνώρισε τεράστιες καταστροφές (χρεοκοπία επιχειρήσεων, τραπεζών, τεράστια ανεργία που έπληξε περί τα 17 εκατομμύρια εργαζόμενους, πείνα, εξαθλίωση κ.ο.κ.)¹.

Ομως, γιατί η κρίση ξεκίνησε από τις ΗΠΑ, από την πιο ισχυρή, εκείνη την περίοδο, καπιταλιστική οικονομία στον κόσμο;