Η Λιάνα Κανέλλη για την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών

Το βίντεο απο το Βαθύ Κόκκινο

Απόψε στην puerta del sol, να κατεβείτε ολ'

Από τον Αλέξανδρο Δελάρζ

Με τέτοια λιακάδα, μια διαδηλωσούλα στην πλατεία
είναι ό,τι πρέπει

Όμπρε! Όταν κάποιος χασμουριέται, εξ αντανακλάσεως χασμουριέσαι κι εσύ. Η νύστα, ο ύπνος και η ξάπλα είναι αγαπημένες συνήθειες των ανθρώπων. Οι κοινωνικοί αγώνες αντιθέτως και δύσκολοι είναι και μέχρι να κατέβει ο άλλος στην διαδήλωση σου βγάζει την παναγία. Κατά παράδοξο τρόπο όμως, όταν ξεσηκώνεται ένας λαός εδώ, εξ αντανακλάσεως ξεσηκώνεται κι ένας άλλος λαός παραδίπλα. Καθόλου παράδοξο όμως, απόλυτα συνεπές εις την μαρξιστικήν επιστήμη, καθότι καπιταλισμό έχουμε εδώ, καπιταλισμό και παραπέρα. Ίδιο γ...σι εδώ, ίδιο ή παρόμοιο παραπέρα, μπορεί βεβαίως να αλλάζει η στάσις, η κάμα σούτρα δόξα τον πανάγαθο γεμάτη από στάσεις είναι. Κι όταν ο λαός βαρεθεί πια τον παθητικό ρόλο, γίνεται ενεργητικός και παίρνει ο διάλος τον πατέρα του καθεστώτος που επιδίδετο εις την κατ' εξακολούθησιν κακοποίηση του λαού.

Η στάσις, όπως ήτο η αρχαία λέξη της επαναστάσεως, (η περίφημη στάση του Νίκα) είναι μεγάλο πράμα και καθόλου εύκολο όπως μας εδίδαξε ο πατήρ Βλαδίμηρος – βοήθειά μας. Παρ' όλ' αυτά, να σηκωθεί ο άλλος απ' τον καναπέ και να πορπατήξει μια ώρα ανάμεσα σε διαμαρτυρόμενο πλήθος είναι τόσο μεγάλο επίτευγμα τη σήμερον που κάνεις το σταυρό σου που τον βλέπεις τον άλλον να έρχεται και λες “ήμαρτον παναγία μου”. Στην Ισπανία τώρα που μιλάμε, το έχετε ακούσει, είναι ξεσηκωμένη και η κουτσή Μαρία. Κατεβαίνουν στους δρόμοι, φωνάζουν, χορεύουν, διαμαρτύρονται για όλα τα μέτρα (το γ....σι που λέγαμε) που εκεί τα πήραν χωρίς μνημόνιο, εμείς εδώ πρωτοτυπήσαμε πάλι στο σεξ, ως μεσογειακός λαός, προτιμήσαμε (όχι εμείς, η κυβέρνησις) την παρτούζα, το κουαρτέτο.

Είναι ο Σοσιαλισμός ... επίκαιρος ?

Δημοσιεύεται και στο Γλόμπινγκ

Συχνά πυκνά το τελευταίο διάστημα, ακούμε ή διαβάζουμε την παραπάνω ερώτηση περι της επικαιρότητας του Σοσιαλισμού ... ! Άλλοτε γίνεται εκ των "αριστερών" (και από τους κομμουνιστές), με προφανή στόχο την διερεύνηση και την παρουσίαση, των θετικών πτυχών του Σοσιαλισμού, άλλοτε πάλι γίνεται γίνεται εκ των "δεξιών" με στόχο την πολεμική απέναντι στο σύστημα αυτό, οργάνωσης της κοινωνίας και της παραγωγής. Στην ουσία όμως η παραπάνω ερώτηση είναι λανθασμένη. Και αυτό καθώς, δεν είναι το ζήτημα, εαν ο Σοσιαλισμός είναι επίκαιρος ή όχι, αλλά ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ και ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ η εξελικτική διαδικασία των κοινωνικών συστημάτων.

Ο Καπιταλισμός δεν εμφανίστηκε ποτέ, ως το σύστημα που θα έλθει και θα παραμείνει για πάντα, κυρίως λόγω του ότι η "μαθηματική εξέλιξη" των οικονομικών νόμων του, οδηγούν νομοτελειακά σε μια φάση στην οποία δεν θα μπορεί να αναπτύσσεται πλέον. Και όταν λέμε αναπτύσσεται, δεν πρέπει να συγχέουμε την ανάπτυξη με την πρόοδο, καθώς στον καπιταλισμό ο όρος ανάπτυξη είναι καθαρά οικονομικός, δηλαδή ανάπτυξη κεφαλαιακή και ανάπτυξη παραγωγικών δυνάμεων.

Το καπιταλιστικό μοντέλο όμως, βασίζεται λανθασμένα στην συνεχή αναπαραγωγή κεφαλαίων και στην συνεχή επέκταση των παραγωγικών δομών του. Χωρίς αυτά ο Καπιταλισμός όχι απλά δεν λειτουργεί καλά, αλλά δεν υφίσταται καν. Οι σχεδιαστές αυτού του συστήματος, οι φιλόσοφοι και οι οικονομολόγοι που καθόρισαν το πλαίσιο λειτουργίας του, δεν έλαβαν υπόψιν τους πως υπάρχουν σαφή όρια στην λειτουργία της αγοράς, τα οποία δεν μπορούν να ξεπεραστούν. Και αυτό καθώς ζούμε σε έναν πεπερασμένο πλανήτη, με πεπερασμένους ανθρώπους, με πεπερασμένα "εφόδια" και δυνατότητες, και φυσικά με όρια τόσο στην δυνατότητα παραγωγής πλούτου, όσο και στην αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της παραγωγής αυτής, απο τους ιδιοκτήτες της.

ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΦΕΝΤΗ ΜΟΥ!*

* Ένα ενδιαφέρον ιστορικό άρθρο του φίλου μας ΑΠΤ

28 Ιούνη 1817 :

« …Σύμφωνα με προφορική παράδοση, κατά την άφιξή του στο Καρπενήσι ο Αλή πασάς ρώτησε τίνος είναι το αρχοντικό που ξεχώριζε. Ο Χατζόπουλος του απάντησε:

- Δικό σου είναι αφέντη μου.

Και ο Αλής τότε αναφώνησε ευχαριστημένος :

- Μπράβο! Κι αυτός ο τόπος που βλέπεις πέρα να είναι όλος δικός σου.

Έτσι έγινε τσιφλίκι του Χατζόπουλου όλη η δυτική περιοχή ως τα χωριά Σελλά και Μηλιά… »

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Χ. Μηχιώτη «Τυμφρηστός και Τυμφρήστιοι», εκδ. Κασταλία, σελ. 109)
____________________________________

Στην αχανή οθωμανική αυτοκρατορία οι υπόδουλοι ραγιάδες υπόκεινται για ολόκληρους αιώνες στην πιο στυγνή εκμετάλλευση. Η βαριά δυσβάστακτη φορολογία που επιβάλλει η Πύλη με τον κεφαλικό φόρο, με τα λογιών-λογιών χαράτσια, με τα αλλεπάλληλα δοσίματα, με τις παρακρατήσεις στις σοδειές και στα παραγόμενα προϊόντα, καθώς και με δεκάδες άλλες πρόσθετες επιβαρύνσεις εκ μέρους των τοπικών διοικητών, καθιστούν αφόρητη τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων. Οι ραγιάδες έπρεπε να πληρώνουν αδιαμαρτύρητα για να γεμίζουν τα σεντούκια των πασάδων και του σουλτάνου.

Σχετικά με την πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ

Από το Γλόμπινγκ

 

Το ΚΚΕ συχνά κατηγορείται, με αριστερή ορολογία για “σεχταρισμό”, “απομονωτισμό”, ότι είναι “φοβικό”, ότι θέλει να “ηγηθεί” ντε και καλά του ξεσηκώματος του λαού, “να καπελώσει” το μαζικό κίνημα. Ότι “φοβάται τις συμμαχίες” μη τυχόν και χάσει την πρωτοκαθεδρία. Εκτός από κακόπιστη κριτική υπάρχει πάντα και η καλόπιστη, με λογικά επιχειρήματα η οποία μας ενδιαφέρει εδώ.

Συγκεκριμένα υπάρχει άρθρο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου από το Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης που αναδημοσιεύεται στο blog Παραλληλογράφος εδώ. Στο κείμενο αυτό αναγνωρίζεται η συμβολή του ΚΚΕ στο μαζικό κίνημα όσον αφορά τη συσπείρωση ανάμεσα στους εργαζόμενους αλλά και στα μεσαία στρώματα. Η διαφαινόμενη (εκλογική κατά ποσοστό) ενίσχυση του ΚΚΕ οδηγεί τον αρθρογράφο στο εξής αντιφατικό συμπέρασμα: “Ο εργαζόμενος που αναζητά δρόμους αντίστασης στην κοινωνική λαίλαπα προσφεύγει στο ΚΚΕ όχι χάρη στη γραφειοκρατία και στο σεχταρισμό του, αλλά σε πείσμα της γραφειοκρατίας και του σεχταρισμού του.” 

 

Η πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ, όπως διαμορφώνεται κυρίως μετά τη διάσπαση του '91 και την διάλυση της ΕΣΣΔ, είναι προφανές ότι δημιούργησε την ανάγκη ενός αναπροσδιορισμού της τακτικής στο θέμα αυτό, με κύριο γνώμονα την πολιτική και οργανωτική αυτοτέλεια του κόμματος. Ο ρόλος του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ελλάδα, είναι να τεθεί εξ αντικειμένου πρωτοπόρο στην οργάνωση των εργατών ανεξάρτητα από την κρισιμότητα της κατάστασης ή όχι, ακόμα περισσότερο όμως φέρει ευθύνη το κόμμα σε τέτοιες περιόδους κρίσης. Και τον ρόλο αυτόν δεν τον έχει μόνο και μόνο επειδή “έχει τ' όνομα” (ασφαλώς πρέπει να έχει και τη χάρη).

Ελληνες και μετανάστες

Του Νίκου Μπογιόπουλου


Το 1990 ο κ. Σαμαράς ήταν αυτός που, ως υπουργός Εξωτερικών της ΝΔ, τότε που ο Καρατζαφέρης ήταν κολαούζος του Μητσοτάκη, καλούσε τους υπηκόους της Αλβανίας να περάσουν τα ελληνικά σύνορα για να ζήσουν την «ελευθερία», τη «δημοκρατία» και τη «φιλοξενία».

*

Δέκα χρόνια αργότερα, ο κ. Παπανδρέου ήταν αυτός που, ως υπουργός Εξωτερικών, υπέγραψε τη συνθήκη του Δουβλίνου, με την οποία απαγορεύεται η έξοδος από την Ελλάδα των μεταναστών που θέλουν να φύγουν από την Ελλάδα και μια πενταετία αργότερα οι κ.κ. Σημίτης και Καραμανλής πανηγύρισαν για την «Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων» και των «μεγάλων έργων» που διοργανώθηκαν και χτίστηκαν πάνω στις πλάτες και των μεταναστών.

*

Πριν από λίγες βδομάδες, ο κ. Παπανδρέου ήταν που, ως πρωθυπουργός, συνεχάρη τους «τσιφλικάδες» της Μανωλάδας για το «επιχειρηματικό θαύμα» που έχουν πετύχει στις φυτείες που διατηρούν, καταπιέζοντας με όρους αμερικανικού νότου τους μετανάστες - σκλάβους - εργάτες γης.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή

Ανεπιθύμητοι κηρύχθηκαν στην Κεφαλονιά, οι υπουργοί του νησιού

Απο το e-kefalonia

Το Δημοτικό Συμβούλιο Κεφαλονιάς αποφάσισε να κηρυχτούν ως ανεπιθύμητα πρόσωπα οι εκπρόσωποι της Κυβέρνησης στη Κεφαλονιά.

Συγκεκριμένα, στο έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο του Σαββάτου, το σώμα ψήφισε κατά πλειοψηφία και μετά την αρχική εισήγηση του Δημάρχου, να σηκωθούν άμεσα μαύρες σημαίες στα δημόσια κτίρια και στα σχολεία, ως διαμαρτυρία για τη απόφαση του υπουργείου Παιδείας να κλείσει δύο τμήματα του ΤΕΙ.

Μετά από εισηγήσεις διαφόρων συμβούλων της πλειοψηφίας, ο Πρόεδρος έβαλε στο τραπέζι του Δ.Σ. να κηρυχτούν ανεπιθύμητα πρόσωπα οι Κεφαλονίτες υπουργοί και οι εκπρόσωποι της Κυβέρνησης στο νησί μας. Εκεί παρενέβη ο Δήμαρχος προσπαθώντας να «ρίξει τους τόνους» λέγοντας: «να δούμε πρώτα τι θα καταφέρει η επιτροπή προσωπικοτήτων που θα συσταθεί και θα μεταβεί στην Αθήνα και αμέσως συγκαλούμε νέο Δ.Σ. και αποφασίζουμε. Να απαντήσουμε κλιμακωτά».

Παρά τις εκκλήσεις του Δημάρχου το σώμα αποφάσισε τελικά να κηρυχτούν ανεπιθύμητοι οι Κεφαλονίτες υπουργοί, που δύο χρόνια τώρα δεν έχουν αποδείξει στη πράξη την… αγάπη τους για τη Κεφαλονιά.

To e-kefalonia, συνομίλησε τηλεφωνικά με το Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Νίκο Ανουσάκη ο οποίος μας επιβεβαίωσε την απόφαση αυτή. «Είναι απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και πρέπει να γίνει απ’ όλους σεβαστή» μας είπε.

Σχόλιο Redflyplanet : Καλά, δεν έγινε και τίποτα θα μας πείτε, αλλά έχει την πρωτοτυπία της αυτή η απόφαση και είναι και ένα δείγμα της πίεσης που δέχονται οι τοπικοί άρχοντες στην Ελλάδα. Κάτι πρέπει να δείξουν και αυτοί ως έργο ... και έτσι κηρύσσουν ανεπιθύμητους τους ντόπιους υπουργούς ! Έχουν να δουν ακόμα τα ματάκια μας.

«…η ύπαρξη της αστικής τάξης δεν συμβιβάζεται άλλο με την κοινωνία»

Απο το Crousma

« Η κοινωνία δεν μπορεί πια να ζήσει κάτω από την κυριαρχία της αστικής τάξης, δηλαδή η ύπαρξη της αστικής τάξης δεν συμβιβάζεται άλλο με την κοινωνία…»

 

Η κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη, κάνει “αισθητό” το ότι η κρίση αυτή είναι παγκόσμια. Γι' αυτό χτυπάει όλα τα ιμπεριαλιστικά κράτη, κατά κύματα και με αυξομειούμενες εντάσεις. Το κοινό παραμύθι των κέντρων της καπιταλιστικής προπαγάνδας, για τους λαούς της ΕΕ, που «αφηγείται» και η ελληνική κυβέρνηση στον ελληνικό λαό, ότι δηλαδή, τα μέτρα στην Ελλάδα ήταν αναγκαία εξαιτίας και της «αλόγιστης σπατάλης», ότι και καλά, ζήσαμε ως λαός «πάνω από τις δυνατότητές μας», με συνέπεια την διόγκωση του δημόσιου χρέους, δεν το χάφτουν πια ούτε μικρά παιδιά. Η γενίκευση το έφθειρε. 

Ακόμα γίνεται φανερό, ότι ο νόμος της ανισομετρίας της καπιταλιστικής ανάπτυξης και οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που οξύνονται εξ αιτίας της κρίσης, είναι παράμετροι που οι καπιταλιστικές οικονομίες δεν μπορούν να αγνοήσουν, ούτε μέσα ούτε έξω από τις διακρατικές τους ενώσεις. Η Ε.Ε., αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο στα μάτια των λαών, αυτό που είναι. Ένωση του μονοπωλιακού κεφαλαίου, που συγκροτήθηκε και εξελίχτηκε στη βάση συγκεκριμένων αντιλαϊκών συνθηκών (Μάαστριχτ, Λισαβόνας κλπ.), για να υπηρετήσει τα γενικότερα συμφέροντα των ευρωενωσιακών μονοπωλίων, έναντι των άλλων ιμπεριαλιστικών κύκλων.

Ανακοίνωση ΠΑΜΕ (Κέρκυρας) για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση

Από το ΠΑΜΕ Κέρκυρας

Βουλή: Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση

Ψηφίστηκε κατ' άρθρον κατά πλειοψηφία στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση.

Αν και επί της αρχής όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης καταψήφισαν(!) το νομοσχέδιο, επί των άρθρων ψηφίστηκαν επιμέρους διατάξεις με ευρύτερες πλειοψηφίες, όπως το βασικό άρθρο για την αύξηση των ωρών εργασίας στο Δημόσιο από τις 37,5 στις 40 που υπερψηφίστηκε και από τη ΝΔ και τον ΛΑΟΣ.

«Για μας είναι θέμα αρχής και έτσι υπερασπιζόμαστε τη ρύθμιση», είπε ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης, υπογραμμίζοντας ότι «η αύξηση αυτή του ωραρίου ισοδυναμεί με ένα παραγόμενο έργο που για να αποδοθεί θα έπρεπε να προσληφθούν 46.000 εργαζόμενοι».

Ο Διεθνής Ρόλος Της Κίνας (Δεύτερο Μέρος)

IV

Μια άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι η στάση της Κίνας απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό του Βιετνάμ, ενώ εξελισσόταν ακόμη ο εθνικοαπελευθερωτικός του αγώνας. Η Κίνα απέρριψε προτάσεις της ΕΣΣΔ για οργάνωση κοινών ενεργειών υποστήριξης του Βιετνάμ. «Το Πεκίνο απόρριψε τις προτάσεις της ΕΣΣΔ να κλειστεί ο εναέριος χώρος του Βιετνάμ για τους Αμερικανούς επιδρομείς. Οι ηγέτες της Κίνας αρνήθηκαν να παραχωρήσουν τα αεροδρόμια στα νότια της χώρας για τη στάθμευση σοβιετικών στρατιωτικών αεροπλάνων, που θα μπορούσαν να υπερασπιστούν το Βιετνάμ. Οι κινεζικές αρχές εμπόδιζαν τη μεταφορά πολεμικού υλικού και ειδικών από την ΕΣΣΔ στη Λαοκρατική Δημοκρατία του Βιετνάμ»²⁸. Αργότερα, λίγα μόλις χρόνια μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους ιμπεριαλιστές, στις 17 Φλεβάρη του 1979, η Κίνα εξαπέλυσε στρατιωτική επίθεση κατά του Βιετνάμ. Είχε προηγηθεί στις αρχές του Φλεβάρη του 1979 επίσκεψη του Κινέζου αντιπροέδρου, Τενγκ Χσιάο Πινγκ, στην Ουάσιγκτον, από την οποία έκανε λόγο για ανάγκη «να δοθεί ένα αιματηρό μάθημα στο Βιετνάμ», κάτι που επικρότησαν Αμερικανοί πολιτικοί και υποσχέθηκαν βοήθεια σε όπλα από χώρες της Δύσης.²⁹ Μετά από 30 ημέρες μαχών, τα κινεζικά στρατεύματα των 600 χιλιάδων αντρών, που εισέβαλαν στο Βιετνάμ, είχαν χάσει 60 χιλιάδες στρατιώτες, 300 περίπου τεθωρακισμένα οχήματα, πάνω από 100 βαριά πυροβόλα και όλμους και αναγκάστηκαν σε υποχώρηση.³⁰

Οπως γνωρίζουμε σήμερα, εκείνη την περίοδο υπήρχαν πολλές επαφές και σε πολλά επίπεδα ανάμεσα σε Κίνα και ΗΠΑ. Στις 4 Νοέμβρη του 1979, σε φύλλο της εφημερίδας «The New York Times», δημοσιεύεται επίσημο ντοκουμέντο που «διέρρευσε» και στο οποίο αναφέρεται ότι η αμερικανική στρατιωτική βοήθεια στο Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό της Κίνας υπολογίζεται γύρω στα 50 δισ. δολάρια, ώστε - όπως σημειώνεται - «να αποτελέσει αναχαιτιστική δύναμη απέναντι στον Κόκκινο Στρατό»³¹, ενώ, όταν ο γραμματέας Εθνικής Αμυνας για την Ερευνα και τη Μηχανολογία William Perry επισκέφτηκε το Πεκίνο το 1980, ενημέρωσε τους Κινέζους ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ «ενέκρινε 400 εξαγωγές αδειών για διάφορα είδη διπλής χρήσης και στρατιωτικό εξοπλισμό. Αυτά συμπεριλαμβάνουν υλικά, όπως γεωφυσικούς υπολογιστές, βαριά οχήματα, αεροπλάνα μεταφοράς τύπου C-130 και ελικόπτερα Chinook»³².

Ντοκουμεντο απο εισβολή τραμπούκων σε μαγαζί αλλοδαπού (video)

Απο το Alfavita

Φουντώνει ο ενδοκαπιταλιστικός πόλεμος και αλλάζουν πλεύση τα αστικά ΜΜΕ ?

Δημοσιεύεται και στο Γλόμπινγκ

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε μια σταδιακή στροφή των ελληνικών αστικών ΜΜΕ απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τις πολιτικές της επιλογές. Ουκ ολίγες φορές, τα παπαγαλάκια και οι εντεταλμένοι καλαμαράδες των καθεστωτικών καναλιών ή φυλλάδων ... και κυρίως αυτών που τοποθετούνταν μέχρι τώρα, στον ακραίο κύκλο υποστήριξης της κυβέρνησης (όπως για παράδειγμα το MEGA CHANNEL), επιτίθενται το τελευταίο διάστημα στους Έλληνες υπουργούς και υφιπουργούς.

Φυσικά και δεν μιλάμε για μια κρίση συνείδησης ή για μια έκρηξη ευαισθησίας, απέναντι στις αντιλαϊκές ρυθμίσεις και τα δημοσιονομικά μέτρα που πλήττουν τον εργαζόμενο ελληνικό λαό. Η πολιτική κατεύθυνση που εκφράζεται μέσα απο τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς ή τους ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους, εκπορεύεται πάντοτε απο τα συμφέροντα που εκφράζουν, δηλαδή τα συμφέροντα των ιδιοκτητών τους. Φαίνεται εξάλλου και απο τις αφορμές, βάση των οποίων πραγματοποιούνται οι επιθέσεις αυτές των τελευταίων ημερών, οι οποίες δεν είναι σε καμιά περίπτωση φιλολαϊκές, αλλα άκρως αντιδραστικές και συντηρητικές, είτε γιατί τα ΜΑΤ δεν δέρνουν αρκετά τους διαδηλωτές, είτε επειδή τα μέτρα είναι "ελαστικά" και δεν αποφέρουν τα επιθυμητά για αυτούς, αποτελέσματα, είτε γιατί οι ιδιωτικοποιήσεις του δημόσιων τομέα και των ΔΕΚΟ αργούν (!!!). Αλλά δεν παύουν να αποτελούν δείγματα για την πολιτική και κυρίως οικονομική σύγκρουση που αρχίζει να διαφαίνεται ...

Ο Διεθνής Ρόλος Της Κίνας (Πρώτο Μέρος)

Το παρακάτω άρθρο που θα δημοσιευθεί σε δύο μέρη είναι του Ελισαίου Βαγενά, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπευθύνου του τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Κόμματος. Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο περιοδικό Κομμουνιστική Επιθεώρηση στο 6^ο τεύχος του 2010 (Νοέμβρης-Δεκέμβρης), μετά έγινε αναδημοσίευση του στον Ριζοσπάστη σε εφτά μέρη, αυτή τη μορφή διατηρήσαμε και εμείς. 

Το άρθρο έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον, αφού περιλαμβάνει αρκετά σχετικά με τη νέα Κίνα που αναδύεται σε σημαντικό παράγοντα των εξελίξεων στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αυτό το άρθρο δεν θα είναι και η τελευταία παρουσίαση της νέας Κίνας από εμάς, θα ακολουθήσουν και άλλες δημοσιεύσεις. Η Κίνα παρουσιάζει ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον ακόμα για το λόγο ότι ο καπιταλισμός αναπτύσσεται κάτω από κόκκινες σημαίες και υποτιθέμενου σοσιαλισμού και δείχνει που μπορεί να οδηγήσουν τα πράγματα αν (και στην περίπτωση της Κίνας σχεδόν από την αρχή) υποτιμηθούν, ή δεν παρθούν (ή βιασθούν κατάφωρα) υπόψη οι αντικειμενικοί νόμοι ανάπτυξης που οδηγούν στον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. 

I

Η «ανατολή» μιας νέας παγκόσμιας δύναμης, της Κίνας, προκαλεί το αμείωτο ενδιαφέρον αναλυτών και απλών εργαζομένων σ' ολόκληρο τον κόσμο. Το ενδιαφέρον αυτό είναι πολλαπλό σε ανθρώπους πολιτικοποιημένους, οι οποίοι γνωρίζουν για την εποχή των κοινωνικών επαναστάσεων που άνοιξε ο Οκτώβρης του 1917 στη Ρωσία και που οδήγησε σε σειρά μεγάλων κοινωνικών - πολιτικών αγώνων και επαναστάσεων σ' ολόκληρο τον κόσμο, μεταξύ των άλλων και της Κινεζικής Επανάστασης. Το ενδιαφέρον για την άνοδο της ισχύος της Κίνας είναι αντιφατικό, γιατί αυτή πραγματοποιείται κάτω από τις κόκκινες σημαίες και με το ΚΚ Κίνας στην εξουσία.

Τοτε και Τωρα......!!!

«Πριν λίγες μέρες, οι καρχαρίες της υφαντουργικής βιομηχανίας κατεβάσανε κατά 20% τα μεροκάματα των εργατών τόσο στο εργοστάσιο "Ανώνυμος Πειραϊκή Εταιρεία Επιχειρήσεων", που βρίσκεται στην Καλλιθέα, όσο και στα υφαντουργικά εργοστάσια που βρίσκονται Κρεμυδαρού του Πειραιά. Σύγχρονα, απολύονται οι παλιοί εργάτες ένας ένας, με διάφορα προσχήματα και προσλαμβάνουνται καινούργιοι, με πιο εξευτελισμένα μεροκάματα. Ο "Ρ" σα μοναδική εφημερίδα που παλεύει για τα συμφέροντα των εκμεταλλευομένων, ανοίγει σήμερα τις στήλες του στους εργάτες και τις εργάτριες της "Ανώνυμος Πειραϊκή Εταιρεία Επιχειρήσεων". Βρισκόμαστε απ' έξω απ' το εργοστάσιο της "Ανώνυμος Πειραϊκή Εταιρεία Επιχειρήσεων" ή του Καψάνη, όπως είναι γνωστό από το όνομα του πρώην ιδιοκτήτη του. Σε λίγο αρχίζουν να βγαίνουν οι εργάτες και οι εργάτριες μία μία γιατί πριν βγουν τις ψάχνουν στην πόρτα.

Βιβλιοπροτάσεις - μέρος 2ο

Στο δεύτερο μέρος (το οποίο ακολουθεί προηγούμενη ανάρτηση) είχα σκοπό να παραθέσω ορισμένα αγαπημένα κλασσικά βιβλία, αλλά αυτό θα γίνει τελικά στο 3ο και τελευταίο μέρος. Ακολουθούν μερικά βιβλία που ρίχνουν φως στα άδυτα του μυαλού ορισμένων κατηγοριών συμπολιτών μας.

1. Εργοστάσιο σφηκών - Iain Banks

Το βιβλίο αυτό είναι συγκλονιστικό και εξαιρετικά ανατριχιαστικό σε ορισμένα σημεία του. Παρακολουθεί τις πράξεις και κυρίως τις σκέψεις του μικρού Φράνκ ο οποίος είναι κλασσική περίπτωση ατόμου με επιπέδωση συναισθήματος. Δεν είναι αυτό που θα αποκαλούσε κανείς "σειριακό δολοφόνο" αλλά ένα βαθιά πληγωμένο και ταλαιπωρημένο άτομο που φτάνει στο σημείο να αντιμετωπίζει την ανθρώπινη ζωή ως κάτι το ανούσιο και ευτελές. Το βιβλίο του Σκωτσέζου Iain Banks προκάλεσε μεγάλο σούσουρο όταν πρωτοεμφανίστηκε και πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να πάρει τη θέση που του αξίζει.
(Πάντως Iain μια χαρά δείχνεις να καταλαβαίνεις τον τρόπο σκέψης του Φρανκ και να ακολουθείς τις συνδέσεις αιτίας-αποτελέσματος, μήπως πρέπει να ανησυχούμε).

2. Εν ψυχρώ - Truman Capote

Το βιβλίο αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα και συγκεκριμένα στην στυγερή δολοφονία ενός εύπορου αγρότη και της οικογένειάς του το 1959 στο Κάνσας. Το βιβλίο είναι τρομερά ενδιαφέρον διότι ο Capote εκθέτει με μαεστρία όλες τις λεπτομέρειες που συνέλεξε μετά από προσεκτική δημοσιογραφική έρευνα, αλλά παράλληλα δεν χάνει το λογοτεχνικό του ύφος. Εκτός από παράθεση των διάφορων πληροφοριών και μαρτυριών κάνει μία φιλότιμη προσπάθεια να κατανοήσει αυτούς τους ανθρώπους (τους δύο δολοφόνους), το περιβάλλον στο οποίο γαλουχήθηκαν, τον τρόπο σκέψης τους αλλά και το συναισθηματικό τους κόσμο. Εξαιρετικό βιβλίο!

Τεκμήριο αληθείας

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

To 1981 η τάξη που κατέχει την εξουσία ισχυριζόταν διά των κομμάτων της ότι η είσοδος της Ελλάδας στην ΕΟΚ θα ήταν ένας «παράδεισος» όπου οι Ελληνες θα έτρωγαν «με χρυσά κουτάλια».

Το ΚΚΕ τόνιζε τότε ότι η είσοδος της Ελλάδας στην ΕΟΚ ισοδυναμούσε για τον λαό με είσοδο στο «λάκκο των λεόντων». Οτι ο μόνος κερδισμένος από αυτή την υπόθεση θα ήταν η άρχουσα τάξη εις βάρος του λαού, ο οποίος θα υφίστατο όλες τις συνέπειες της ανισόμετρης ανάπτυξης στο πλαίσιο του καπιταλισμού.

Το ποιος έλεγε την αλήθεια και ποιος έλεγε το ψέμα έχει αποδειχτεί περίτρανα. Δεν χρειάζεται καν η μαρτυρία του Γιούνκερ, ο οποίος δήλωσε πρόσφατα ότι όλη η προηγούμενη τριακονταετής προπαγάνδα ήταν μια απάτη, προσθέτοντας μάλιστα κάτι ακόμα βαρύτερο: «Ηξερα - είπε - ότι η Γερμανία και η Γαλλία κέρδιζαν τεράστια ποσά από τις εξαγωγές τους προς την Ελλάδα, αλλά εγώ δεν μπορούσα να πω δημόσια αυτό που γνώριζα»!

Δέκα χρόνια αργότερα το πολιτικό τόξο της ολιγαρχίας, σύσσωμο και σε πλήρη συναίνεση, πρόσδεσε την Ελλάδα στο «μονόδρομο» του Μάαστριχτ. Οπως έλεγαν, με τη συγκεκριμένη συνθήκη η Ελλάδα θα είχε όλα τα οφέλη που θα απέρρεαν από την «ελεύθερη κίνηση» κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών, προσώπων.

Το ΚΚΕ κατέδειξε από τις αρχές του '90 ότι η εφαρμογή της πολιτικής του Μάαστριχτ θα ήταν ένα μαρτύριο για τον ελληνικό λαό. Οτι η μόνη «ελευθερία» που αναγνωριζόταν μέσα από αυτές τις ρυθμίσεις ήταν η ελευθερία των καπιταλιστών, Ελλήνων και ξένων, να σαρώνουν δικαιώματα των εργαζομένων ώστε να καθίστανται επικερδέστερες οι «επενδύσεις» τους.

Πράγματα που μάθαμε από τις φετινές φοιτητικές εκλογές

Από Συνιστώσα Κ

Σύμφωνα με το Βήμα γραμματέας της ΚΝΕ είναι ακόμα ο  Θέμης… Γκιόνης (sic  χωρίς ω)… Το άλλαξαν λίγο αργότερα. Επίσης χθες το βράδυ το Βήμα ήθελε την ΕΑΑΚ σε άνοδο και την ΠΚΣ σε πτώση. Σήμερα άλλαξε και η ΠΚΣ παρουσιάζεται με μεγάλη άνοδο (σύμφωνα με τα ημιεπίσημα αποτελέσματα της…ΠΑΣΠ!) χωρίς καν να κάνουν τον κόπο να τσεκάρουν τα πραγματικά αποτελέσματα που αναμεταδίδει το ΜΑΣ.  Οι ακροαριστερές δυνάμεις παρουσιάζονται να έχουν μεγάλη πτώση. Η ΕΑΑΚ έχει οριακή πτώση οπότε μάλλον και η συνασπισμένη ΑΡΕΝ είναι ακροαριστερή παράταξη σύμφωνα με το συγκρότημα. Η ΠΚΣ είναι κομμουνιστική παράταξη οπότε το θέμα είναι ποιοτικό και όχι ποσοτικό όπως με τους φίλους μας τους οπορτουνιστές. 
 
Τελικά δεν στοίχισε τόσο πολύ στην ΠΚΣ η “εγκατάλειψη” των φοιτητικών συνελεύσεων προς όφελος του ΜΑΣ όπως περίμεναν οι Κασσάνδρες.  Αυτό δύο πράγματα σημαίνει. Είτε ότι εκτιμούν την ανάγκη ενός συνολικού πανσπουδαστικού μετώπου και όχι την παρωδία γενικών συνελεύσεων α λα οπορτουνιστικά, είτε ότι οι φοιτητές μας έχουν ανοσία σε αυτού του είδους τις μικροπολιτικές. Η πτώση μιας ποσοστιαίας μονάδας ωστόσο είναι αντίστοιχη της πτώσης της ΠΑΣΠ. Μάλλον έπρεπε να γίνει η κάθοδος από φέτος ως ΜΑΣ ΑΕΙ ώστε να γίνει γνωστό το brand name;

Βιβλιοπροτάσεις - μέρος 1ο

Σύμφωνα με κάποια έρευνα (την οποία μπορεί και να έβγαλα από το μυαλό μου) οι Έλληνες διαβάζουμε πιο πολύ κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (θες γιατί τότε έχουμε πιο πολύ ελεύθερο χρόνο -αν και αυτό σαν δικαιολογία μου φαίνεται, όποιος θέλει βρίσκει πάντα χρόνο για διάβασμα- θες γιατί ξεχυνόμαστε κοπαδιαστά στις αναρίθμητες παραλίες της χώρας μας και μας αρέσει να διαβάζουμε κάτι αραχτοί στις ξαπλώστρες ενώ απολαμβάνουμε τον ήλιο). Γι αυτόν ακριβώς το λόγο και με το καλοκαίρι προ των πυλών, είπαμε να προτείνουμε κανένα βιβλίο (καλύτερο -όσο σχετικό και να ακούγεται αυτό-από αυτά που βρίσκονται στις λίστες ευπώλητων στα διάφορα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία).
Τα περισσότερα από τα παρακάτω βιβλία συνδυάζουν ποιότητα (και κάποια από αυτά και ποσότητα) και σχετική απλότητα (υπό την έννοια ότι διαβάζονται αρκετά εύκολα, όχι δηλαδή απλοϊκότητα). Επίσης είναι διαχρονικά τα αγαπημένα βιβλία του αρθρογράφου.

1. Σφαγείο Νο 5 - Kurt Vonnegut

Ένα λατρεμένο βιβλίο του Manny. Το έχει προτείνει σε όλους όσους γνωρίζει και το έχει δωρίσει αρκετές φορές. Μια σουρεαλιστική δοσμένη με υπέροχο χιούμορ και ευαισθησία ως προς τη ζωή, την κάθε ζωή, εκδοχή μίας αληθινής πολεμικής ιστορίας, με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο. Τον κεντρικό χαρακτήρα του βιβλίου θα τον αγαπήσετε πολύ. Το βιβλίο είναι σε ένα βαθμό αυτοβιογραφικό και αναφέρεται στο βομβαρδισμό της Δρέσδης κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Δεν θα σας πω άλλα, παρά μόνο ότι ο Vonnegut πέθανε πρόσφατα και αυτό ήταν μια μεγάλη απώλεια για την ανθρωπότητα. So it goes.

Στο πλευρό των εργαζομένων και της λαϊκής οικογένειας η Δημοτική Αρχή της Πετρούπολης

Απο τον Ριζοσπάστη

Με απόφασή του καταργεί τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς και δε θα δεχθεί καμία αύξηση ωραρίου των εργαζομένων στο δήμο

Κατάργηση όλων των τροφείων στους εφτά βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς του Δήμου Πετρούπολης από τη νέα σχολική χρονιά και στους οποίους θα γίνονται δεκτά και παιδιά εργαζομένων στην περιοχή, ακόμα και αν δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι, εισηγήθηκε η δημοτική αρχή (έχει εκλεγεί με το ΚΚΕ) σε πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο και την οποία ενέκρινε ομόφωνα.

Η διοίκηση του δήμου με την απόφαση αυτή κάνει πράξη την προεκλογική της δέσμευση, ότι θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να ελαφρύνει από τα οικονομικά βάρη τις εργατικές λαϊκές οικογένειες. Ετσι καταργεί τα τροφεία, τα οποία η προηγούμενη δημοτική αρχή είχε επιβάλει και επιβάρυναν τις οικογένειες μέχρι και 70 ευρώ για κάθε παιδί. Ταυτόχρονα, και με σκοπό να ανακουφίσει τις οικονομικά - κοινωνικά ασθενέστερες οικογένειες, θέτει στην επιλογή των παιδιών κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια και τα μοριοδοτεί ώστε να εξυπηρετηθούν όσοι έχουν πραγματικά ανάγκη. Και σ' αυτή τη μοριοδότηση δεν αποκλείει ακόμα και παιδιά όσων εργάζονται στην περιοχή, άσχετα αν είναι μόνιμοι κάτοικοι Πετρούπολης.