10 Δεκεμβρίου 2015
8 Δεκεμβρίου 2015
Επιχείρηση κατάσχεσης των μηχανημάτων της ERTopen
Πηγή In.gr
Αστυνομικές δυνάμεις, παρουσία εισαγγελέα και εκπροσώπου της ΕΕΤΤ βρίσκονται στην Πάρνηθα για την κατάσχεση του εξοπλισμού και των μηχανημάτων που χρησιμοποιεί η ΕΡΤopen για τη μετάδοση του ραδιοφωνικού της προγράμματος από τη συχνότητα της ΕΡΑ 106,7.
Εκπρόσωπος της ΠΟΣΠΕΡΤ δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ότι έλαβε διαβεβαιώσεις από την ΕΡΤ ότι δεν έχει ανάμιξη στη δεύτερη ενέργεια κατάσχεσης των ραδιοπομπών και μηχανημάτων της ERTopen.
Σημειώνεται ότι η κατάσχεση των μηχανημάτων της ERTopen επαναλαμβάνεται, μετά το περιστατικό τον περασμένο Σεπτέμβριο στα Τουρκοβούνια, όπου μετά από αστυνομική έρευνα παρουσία εισαγγελέα και εκπροσώπου της ΕΕΤΤ, είχαν κατασχεθεί εξοπλισμός ραδιοφωνικού σήματος και είχαν προσαχθεί οι επικεφαλής της ΠΟΣΠΕΡΤ, οι οποίοι στη συνέχεια αφέθησαν ελεύθεροι.
Ο Μαργαρίτης απαντά στον Ρίχτερ
Πηγή: Αγώνας της Κρήτης
Με αφορμή συνέντευξη που παραχώρησε ο Γερμανός καθηγητής Χάινς Ρίχτερ στην “Καθημερινή”, ο καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής σύγχρονης και πολιτικής ιστορίας στο ΑΠΘ, απαντά στον Γερμανό συνάδελφό του για τις θηριωδίες των γερμανών στην Κρήτη:
Στην εφημερίδα Καθημερινή, στις 5 Δεκεμβρίου 2015 (ημερομηνία ηλεκτρονικής έκδοσης) φιλοξενήθηκε συνέντευση του Γερμανού «ιστορικού» Χάϊνς Ρίχτερ στην δημοσιογράφο Λίνα Γιάνναρη. Η συνέντευξη έφερε τον τίτλο «Η ιστορική επιστήμη στο εδώλιο», και με τον τρόπο που παρουσιάστηκε προφανώς στιγμάτιζε την δικαστική διώξη εναντίον του «ιστορικού». Μέσα από τον τίτλο και τα συμφραζόμενα η δημοσιογράφος και η εφημερίδα θεώρησαν ότι διώκεται και δικάζεται η ιστορική έρευνα και όχι η ανοικτή προάσπιση ναζιστικών πρακτικών και νεο-ναζιστικών «ιστορικών θέσεων».
Η ίδια η τεχνική της συνέντευξης στήριξης στον αναξιοπαθούντα «ιστορικό» δημιουργεί ερωτηματικά. Πραγματικά γίνεται αναφορά στο αδύναμο σημείο του κατηγορητηρίου, δηλαδή στον ισχυρισμό του Ρίχτερ ότι η «επιχείρηση Μαρίτα», όπως και η αντίστοιχη με το κωδικό όνομα «Ερμής» (εισβολή στα Βαλκάνια και στην Κρήτη αντίστοιχα) δεν επηρέασε την γενικώτερη πορεία του πολέμου, δηλαδή το ημερολόγιο της ήδη προγραμματισμένης εισβολής των ναζί στην Σοβιετική Ένωση. Αυτό το σημείο υπήρξε πραγματικά αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης η οποία και έχει καταλήξει σε συμπεράσματα τα οποία θεμελιώνονται σε σημαντική βιβλιογραφία.
Με αφορμή συνέντευξη που παραχώρησε ο Γερμανός καθηγητής Χάινς Ρίχτερ στην “Καθημερινή”, ο καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής σύγχρονης και πολιτικής ιστορίας στο ΑΠΘ, απαντά στον Γερμανό συνάδελφό του για τις θηριωδίες των γερμανών στην Κρήτη:
Στην εφημερίδα Καθημερινή, στις 5 Δεκεμβρίου 2015 (ημερομηνία ηλεκτρονικής έκδοσης) φιλοξενήθηκε συνέντευση του Γερμανού «ιστορικού» Χάϊνς Ρίχτερ στην δημοσιογράφο Λίνα Γιάνναρη. Η συνέντευξη έφερε τον τίτλο «Η ιστορική επιστήμη στο εδώλιο», και με τον τρόπο που παρουσιάστηκε προφανώς στιγμάτιζε την δικαστική διώξη εναντίον του «ιστορικού». Μέσα από τον τίτλο και τα συμφραζόμενα η δημοσιογράφος και η εφημερίδα θεώρησαν ότι διώκεται και δικάζεται η ιστορική έρευνα και όχι η ανοικτή προάσπιση ναζιστικών πρακτικών και νεο-ναζιστικών «ιστορικών θέσεων».
Η ίδια η τεχνική της συνέντευξης στήριξης στον αναξιοπαθούντα «ιστορικό» δημιουργεί ερωτηματικά. Πραγματικά γίνεται αναφορά στο αδύναμο σημείο του κατηγορητηρίου, δηλαδή στον ισχυρισμό του Ρίχτερ ότι η «επιχείρηση Μαρίτα», όπως και η αντίστοιχη με το κωδικό όνομα «Ερμής» (εισβολή στα Βαλκάνια και στην Κρήτη αντίστοιχα) δεν επηρέασε την γενικώτερη πορεία του πολέμου, δηλαδή το ημερολόγιο της ήδη προγραμματισμένης εισβολής των ναζί στην Σοβιετική Ένωση. Αυτό το σημείο υπήρξε πραγματικά αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης η οποία και έχει καταλήξει σε συμπεράσματα τα οποία θεμελιώνονται σε σημαντική βιβλιογραφία.
7 Δεκεμβρίου 2015
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ!
![]() |
| "κλικ" για μεγένθυση |
ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΠΙΤΙ!
Το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΤΑ ΑΤΤΙΚΗΣ απέκτησε το δικό του σπίτι. Χάρη στο μεράκι και την εθελοντική εργασία των μελών του και ιδιαίτερα των συναδέλφων του Δήμου Ηλιούπολης, που όλο αυτό το διάστημα δημιούργησαν ένα χώρο πραγματικό στολίδι στην Ηλιούπολη.
Αυτός ο χώρος θα χρησιμοποιηθεί ως στέκι των εργαζόμενων στους Δήμους της περιοχής αλλά και ως χώρος που θα πραγματοποιούνται συσκέψεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις και άλλες δραστηριότητες των εργαζομένων στους Δήμους και την Περιφέρεια ανεξάρτητα από σχέση εργασίας.
Ο σχεδιασμός και η ολοκλήρωση ενός τέτοιου έργου, σε τόσο σύντομο διάστημα, με την εθελοντική εργασία των συναδέλφων από πάρα πολλούς Δήμους της Αττικής στον ελεύθερο χρόνο τους, μας γεμίζει με δύναμη και αισιοδοξία και πίστη ότι καθημερινά το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ γίνεται το αποκούμπι όλων των εργαζομένων στους Δήμους.
4 Δεκεμβρίου 2015
ΟΓΕ-Επιτροπή Ειρήνης Ηλιούπολης: Εκδήλωση με θέμα: "ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ"
Ο Σύλλογος Γυναικών και η Επιτροπή Ειρήνης Ηλιούπολης την Παρασκευή 4 Δεκέμβρη στις 7:00μμ, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης θα πραγματοποιησουν εκδήλωση με θέμα: "ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ"
Μετά το τέλος της ομιλίας θα γίνει προβολή της ταινίας "Αρμαντίλο" του Γιάνους Μεντζ Πεντερσεν
30 Νοεμβρίου 2015
27 Νοεμβρίου 2015
«Αγωνιστικό Μέτωπο» ΟΤΟΕ: Χάλασε τη «σούπα» της συναίνεσης για το Ασφαλιστικό
Με τα συνθήματα «ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ φέρνουν συμφωνία, τσακίζουν το λαό για την πλουτοκρατία» και «Με αγώνες έχει γίνει η Ασφάλιση, δεν είναι για παζάρια και για διάλυση», οι ταξικές δυνάμεις του «Αγωνιστικού Μετώπου» (στηρίζεται από το ΠΑΜΕ) στις τράπεζες χάλασαν τη «σούπα» της «συναίνεσης και του διαλόγου», προκειμένου να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα στο Ασφαλιστικό, στη διάρκεια του 31ου Εκλογοαπολογιστικού Συνεδρίου της ΟΤΟΕ, την ώρα που στο βήμα του Συνεδρίου βρισκόταν ο Ανδρέας Νεφελούδης, γγ του υπουργείου Εργασίας.
71 χρόνια από τον ηρωικό Δεκέμβρη του '44
Με αφορμή τα 71 χρόνια που συμπληρώνονται φέτος από τον ηρωικό Δεκέμβρη του 1944, το ΚΚΕ ετοίμασε και έδωσε στην δημοσιότητα ιστορικό βίντεο.
Οι μαχητές του ΕΛΑΣ στην Αθήνα και το Πειραιά έδωσαν τη μάχη για 33 μέρες ενάντια στην αστική τάξη και τους μηχανισμούς της.Στις δολοφονικές ομάδες των Ταγμάτων Ασφαλείας και άλλων παρόμοιων σωμάτων, ενάντια στα πάνοπλα βρετανικά στρατεύματα. Στο πλάι του ΕΛΑΣ πολεμούσε ολόκληρος ο λαός.
26 Νοεμβρίου 2015
ΠΑΜΕ:3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ-ΝΑ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ Η ΧΩΡΑ
«Να βουλιάξει κάθε πόλη από τη λαϊκή διαμαρτυρία. Να σταματήσει η παραγωγή στα εργοστάσια, στους χώρους δουλειάς. Κανείς στη δουλειά! Σε πανελλαδικό-πανεργατικό απεργιακό ξεσηκωμό», καλεί το ΠΑΜΕ για την απεργία την Πέμπτη 3 Δεκέμβρη, ενάντια στη διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης και τη νέα φοροεπιδρομή.
Η απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα είναι στις 10 το πρωί στην Ομόνοια.
«3 Δεκέμβρη όλοι στην απεργία!
Να βουλιάξει κάθε πόλη από τη λαϊκή διαμαρτυρία. Να σταματήσει η παραγωγή στα εργοστάσια, στους χώρους δουλειάς. Κανείς στη δουλειά!
Πανελλαδικός-πανεργατικός απεργιακός ξεσηκωμός!
Η απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα είναι στις 10 το πρωί στην Ομόνοια.
«3 Δεκέμβρη όλοι στην απεργία!
Να βουλιάξει κάθε πόλη από τη λαϊκή διαμαρτυρία. Να σταματήσει η παραγωγή στα εργοστάσια, στους χώρους δουλειάς. Κανείς στη δουλειά!
Πανελλαδικός-πανεργατικός απεργιακός ξεσηκωμός!
Επανάσταση και αντεπανάσταση (ver.2, διορθώσεις προσθήκες και επεξηγήσεις)
Δημοσιεύω ξανά το άρθρο με διορθώσεις και προσθήκες
Διάβαζα πριν από λίγο καιρό την 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη,
το είχα αγοράσει συμπωματικά λίγο πριν το φέρει στην επικαιρότητα τη
μέρα του debate η μεγάλη μαρξίστρια Μάρω Ζαχαρέα. Κράτησα αρκετές
σημειώσεις διαβάζοντας το και θα με ενδιέφερε κάποια στιγμή να κάνω μια
σύνοψη. Προς το παρόν θα περιοριστώ μονάχα σε κάποια σημεία του,
ενω στο τέλος θα παραθέσω κάποια αποσπάσπατα από ένα άρθρο της Ρόζα
Λούξεμπουργκ σχετικό με τη Οκτωβριανή επανάσταση, προκειμένου να γίνουν
κάποιες συγκρίσεις.
Πριν προχωρήσω παρακάτω θα δώσω μια σύντομη περιγραφή, σε μια πρόταση, όσον αφορά στο τι πραγματεύεται το συγκεκριμένο «πόνημα» του Μαρξ. Στη 18η Μπρυμαίρ ο Μαρξ αναφέρεται και αναλύει την περίοδο από την Γαλλική επανάσταση του Φλεβάρη του 1848, που ανέτρεψε τον Λουδοβίκο Φίλιππο(και έφερε την Β’ Γαλλική Δημοκρατία), μέχρι το μοναρχικό πραξικόπημα στις 2 του Δεκέμβρη 1851 από τον Πρόεδρο Λουδοβίκο Βοναπάρτη, στα πλαίσια του οποίου αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας.
Το άρθρο ξεκινάει με την εξής δημοφιλή πρόταση:
«Ο Χέγκελ κάνει κάπου την παρατήρηση ότι όλα τα μεγάλα κοσμοϊστορικά γεγονότα και πρόσωπα παρουσιάζονται, σαν να λέμε, δυο φορές. Ξέχασε όμως να προσθέσει: τη μια φορά σαν τραγωδία, την άλλη σαν φάρσα.»[1]
Και με αυτή τη ρήση αρχινά μια σύγκριση της Γαλλικής [αστικής] Επανάστασης του 1848, με την -μητέρα όλων των επαναστάσεων- την Γαλλική [αστική] Επανάσταση του 1789. Μεταξύ των δυο αυτών καθοριστικών επαναστάσεων ο Μαρξ εντοπίζει μια κρίσιμη ποιοτική διαφορά η οποία [ίσως και] να προσδιορίζει τον ξεχωριστό τους προσανατολισμό. Η διαφορά αυτή, για να το πούμε χοντρικά, οφείλεται κατά τον Μαρξ στο γεγονός ότι η αστική κοινωνία βρίσκονταν σε διαφορετική φάση το 1848, σε σχέση με αυτήν που βρίσκονταν το 1789. Πιο συγκεκριμένα, το 89, η αστική τάξη όντας προοδευτική έκανε το παν για να ξεθεμελιώσει την γαλλική αριστοκρατία και τα δικαιώματα της. Αντίθετα, το 48, έχοντας η αστική τάξη κυριαρχήσει τόσο στην οικονομία όσο και στην πολιτική(δηλαδή έχοντας γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίδη), ο ρόλος της ήταν συντηρητικός, κάτι που αποτυπώθηκε στην επανάσταση του 48 και καθόρισε εξέλιξη και τον εκφυλισμό της.
| Ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης |
Πριν προχωρήσω παρακάτω θα δώσω μια σύντομη περιγραφή, σε μια πρόταση, όσον αφορά στο τι πραγματεύεται το συγκεκριμένο «πόνημα» του Μαρξ. Στη 18η Μπρυμαίρ ο Μαρξ αναφέρεται και αναλύει την περίοδο από την Γαλλική επανάσταση του Φλεβάρη του 1848, που ανέτρεψε τον Λουδοβίκο Φίλιππο(και έφερε την Β’ Γαλλική Δημοκρατία), μέχρι το μοναρχικό πραξικόπημα στις 2 του Δεκέμβρη 1851 από τον Πρόεδρο Λουδοβίκο Βοναπάρτη, στα πλαίσια του οποίου αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας.
Το άρθρο ξεκινάει με την εξής δημοφιλή πρόταση:
«Ο Χέγκελ κάνει κάπου την παρατήρηση ότι όλα τα μεγάλα κοσμοϊστορικά γεγονότα και πρόσωπα παρουσιάζονται, σαν να λέμε, δυο φορές. Ξέχασε όμως να προσθέσει: τη μια φορά σαν τραγωδία, την άλλη σαν φάρσα.»[1]
Και με αυτή τη ρήση αρχινά μια σύγκριση της Γαλλικής [αστικής] Επανάστασης του 1848, με την -μητέρα όλων των επαναστάσεων- την Γαλλική [αστική] Επανάσταση του 1789. Μεταξύ των δυο αυτών καθοριστικών επαναστάσεων ο Μαρξ εντοπίζει μια κρίσιμη ποιοτική διαφορά η οποία [ίσως και] να προσδιορίζει τον ξεχωριστό τους προσανατολισμό. Η διαφορά αυτή, για να το πούμε χοντρικά, οφείλεται κατά τον Μαρξ στο γεγονός ότι η αστική κοινωνία βρίσκονταν σε διαφορετική φάση το 1848, σε σχέση με αυτήν που βρίσκονταν το 1789. Πιο συγκεκριμένα, το 89, η αστική τάξη όντας προοδευτική έκανε το παν για να ξεθεμελιώσει την γαλλική αριστοκρατία και τα δικαιώματα της. Αντίθετα, το 48, έχοντας η αστική τάξη κυριαρχήσει τόσο στην οικονομία όσο και στην πολιτική(δηλαδή έχοντας γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίδη), ο ρόλος της ήταν συντηρητικός, κάτι που αποτυπώθηκε στην επανάσταση του 48 και καθόρισε εξέλιξη και τον εκφυλισμό της.
22 Νοεμβρίου 2015
Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ: Απεμπλοκή τώρα από τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς
Απεμπλοκή τώρα από τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς
Το ΚΚΕ καταδίκασε τις πολύνεκρες εγκληματικές επιθέσεις στο Παρίσι και εξέφρασε τα βαθιά του συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και την αλληλεγγύη του στο γαλλικό λαό.
Σήμερα, λίγες μέρες μετά, βλέπουμε πως αυτές οι επιθέσεις, στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, επιδιώκεται να γίνουν το άλλοθι για την παραπέρα ιμπεριαλιστική εμπλοκή στη Συρία και, ταυτόχρονα, για την ενίσχυση της αστυνομοκρατίας, της καταστολής, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στην Ευρώπη.
Για τις εξελίξεις αυτές, που απαιτούν την επαγρύπνηση των εργαζομένων και την ανάπτυξη της λαϊκής πάλης, γίνεται αναγκαίο να θέσουμε τα εξής:
1. Ο πόλεμος, που εδώ και 5 χρόνια μαίνεται στη Συρία κι έχει στοιχίσει τη ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, ενώ έχει ξεριζώσει από τις εστίες τους εκατομμύρια άλλους, είναι μέρος της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Δείχνει πως ο καπιταλισμός, που αυξάνει τα πλούτη μιας «χούφτας» εκμεταλλευτών, «γεννά» την ίδια ώρα κρίσεις, κοινωνικά προβλήματα, τον πόλεμο, την προσφυγιά, με οδυνηρές συνέπειες για εκατομμύρια λαϊκούς ανθρώπους.
20 Νοεμβρίου 2015
Χρυσή Αυγή: Δηλώνει έτοιμη για κυβέρνηση ειδικού σκοπού, για στήριξη του κεφαλαίου, ανάπτυξη και επενδύσεις
Για την ετοιμότητα της Χρυσής Αυγής για συμμετάσχει σε κυβέρνηση ειδικού σκοπού ενημερώνει ανακοίνωση της νεοναζιστικής οργάνωσης με αφορμή συνέντευξη του Νίκου Μιχαλολιάκου στο περιοδικό CRASH.
«Έτοιμος να συμμετάσχει σε κυβέρνηση ειδικού σκοπού εμφανίσθηκε ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, μιλώντας στο CRASH, υπογραμμίζοντας ότι είναι ανοικτός σε συνεργασία με άλλα κόμματα -ακόμα και τη Νέα Δημοκρατία - αρκεί οι ηγεσίες τους να καταγγείλουν τα μνημόνια» αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής επικαλούμενη τις απαντήσεις του αρχηγού της στη συνέντευξη.
Συγκεκριμένα, σε ερώτηση αν «υπάρχει περίπτωση να συμμετάσχετε σε κάποιου είδους συγκυβέρνηση», ο Ν. Μιχαλολιάκος απαντάει: «Με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα, το θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο και μάλλον αδύνατον. Θα μπορούσε να συμμετάσχει η Χρυσή Αυγή, σε μια κατάσταση ανάγκης και με μοναδικό στόχο την καταγγελία των μνημονίων».
«Έτοιμος να συμμετάσχει σε κυβέρνηση ειδικού σκοπού εμφανίσθηκε ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, μιλώντας στο CRASH, υπογραμμίζοντας ότι είναι ανοικτός σε συνεργασία με άλλα κόμματα -ακόμα και τη Νέα Δημοκρατία - αρκεί οι ηγεσίες τους να καταγγείλουν τα μνημόνια» αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής επικαλούμενη τις απαντήσεις του αρχηγού της στη συνέντευξη.
Συγκεκριμένα, σε ερώτηση αν «υπάρχει περίπτωση να συμμετάσχετε σε κάποιου είδους συγκυβέρνηση», ο Ν. Μιχαλολιάκος απαντάει: «Με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα, το θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο και μάλλον αδύνατον. Θα μπορούσε να συμμετάσχει η Χρυσή Αυγή, σε μια κατάσταση ανάγκης και με μοναδικό στόχο την καταγγελία των μνημονίων».
19 Νοεμβρίου 2015
17 Νοεμβρίου 2015
Ο θάνατος μας τραγωδία, ο θάνατος σας στατιστική...
Αυτές τις μέρες γίνεται μια προσπάθεια νοηματοδότησης των τρομοκρατικών χτυπημάτων του Isis, που από την μια να εξυπηρετεί την απομάκρυνση από την «ουσία» και από την άλλη να εξυπηρετεί την δημιουργία, στη συνείδηση των λαών της Ευρώπης[1], δύο στρατοπέδων όπου στο ένα βρίσκονται οι πολιτισμένοι και στο άλλο οι απολίτιστοι, στο ένα βρίσκεται ο Διαφωτισμός, στο άλλο το σκότος, στο ένα η δημοκρατία, στο άλλο η ανελευθερία και ο συντηρητισμός, στο ένα βρίσκονται οι «καλοί» και στο άλλο οι «κακοί». Όλοι αυτοί οι διαχωρισμοί εξυπηρετούν την δημιουργία μιας τέτοιας πόλωσης και πώρωσης που θα δικαιολογούσε την ένταση των ευρω-νατοικών επεμβάσεων, και τη λήψη μιας σειράς από [απολυταρχικά] μέτρα –νόμους και διατάξεις- μέσα στην Ευρώπη, που αφορούν στο μεταναστευτικό, στην αστυνόμευση και στην παρακολούθηση των πολιτών και των [κινηματικών] οργανώσεων τους κ.α.
Στην πραγματικότητα ούτε οι καλοί δεν είναι τόσο καλοί, μην ξεχνάμε τις αποικίες, τη δουλοκτησία, και τους πολέμους των «Διαφωτισμένων», αλλά ούτε και οι κακοί τόσο κακοί … ή, για να το πούμε πιο σωστά, δεν πρόκειται για μια αναμέτρηση του καλού με το κακό, αλλά για μια αναμέτρηση μεταξύ οικονομικών συμφερόντων η οποία ντύνεται τον μανδύα της «δημοκρατίας» και τον μανδύα της «θρησκευτικής πίστης», προκειμένου να μπορέσει να πουλήσει τον εαυτό της στις μάζες.
Φυσικά αυτός ο μανδύας δεν είναι επιφανειακός, είναι ιστορικά προσδιορισμένος και δεμένος μέσα στην κουλτούρα των δύο διαφορετικών λαών[2], έχει γίνει ένα με το πετσί τους, όπως ακριβώς η προβιά του Ηρακλή. Αυτό βεβαίως δεν αναιρεί το ότι ο κινητήριος μοχλός για όλο αυτό το μακελειό βρίσκεται πρωτίστως στην οικονομία, και όχι στις όποιες αντιθέσεις κουλτούρας μεταξύ δυο πολιτισμών. Στο κάτω κάτω, ο Δυτικός λεγόμενος πολιτισμός (ή πιο σωστά τα Δυτικά οικονομικά συμφέροντα) κανένα πρόβλημα δεν είχε, για όσο καιρό αυτό εξυπηρετούσε τα σχέδια του, να εξοπλίζει και να εκπαιδεύει αυτούς τους πολέμαρχους, που σήμερα φαίνονται να του αντιτίθενται. Τις περισσότερες φορές η παρέμβαση της Cia και άλλων Αμερικάνικων και ευρωπαϊκών υπηρεσιών, ήταν η αιτία που οι φονταμενταλιστές εδραίωσαν την εξουσία τους, στο Αφγανιστάν, στη Συρία, και αλλού, εμποδίζοντας με αυτόν τον τρόπο την πολιτισμική φιλελευθεροποίηση των χωρών αυτών ή ανατρέποντας την. Στο κάτω κάτω ο Isis και οι άλλες φονταμενταλιστικές οργανώσεις, είναι πρωτίστως αγκάθι για τους τους λαούς στις χώρες των οποίων δρουν.
Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να αναλύσει σε βάθος το «μεσανατολικό», και να ήθελα δεν έχω άλλωστε τις κατάλληλες γνώσεις. Κυρίως θέλω να παραθέσω μερικές σκέψεις σχετικές με το γιατί μια τρομοκρατική επίθεση όπως αυτή στη Γαλλία έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο σε εμάς τους Δυτικούς –ή καλύτερα στους Έλληνες στο βαθμό που θεωρούμε τους εαυτούς μας Δυτικούς- από ότι οι πολύ περισσότερο πολύνεκρες επεμβάσεις και παρεμβάσεις του ΝΑΤΟ με βομβαρδισμούς, με χρήση μισθοφορικών δυνάμεων, με υποκίνηση εμφυλίων, στη Συρία, στη Λιβύη, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και όπου αλλού. Παραθέτω λοιπόν κατά κατηγορία τις σκέψεις μου:
16 Νοεμβρίου 2015
Ένας είναι ο εχθρός... για τους "αντιεξουσιαστές"
Θαυμάστε "αντιεξουσιαστές", θαυμάστε βάθος θεωρητικής κατάρτισης, θαυμάστε πολιτικό κριτήριο, θαυμάστε αγωνιστικότητα
(από σχόλια στο indymedia σχετικά με την τραμπούκικη επίθεση των "παιδιών" σε διαδηλωτές στο πολυτεχνείο)
ΚΚΕ= Χρυση Αυγη
1574246
από @ 16/11/2015 8:46 πμ.,
σιγά ρε παιδιά πώς κάνετε έτσι
1574247
από ένας που δεν ήταν εκεί 16/11/2015 8:49 πμ.,
14 Νοεμβρίου 2015
Επανάσταση και αντεπανάσταση
*σημ: Ξεκίνησα να γράφω το άρθρο πριν από τα χτυπήματα των «τζιχαντιστών» στην Γαλλία.
Διάβαζα πριν από λίγο καιρό την 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη, το είχα αγοράσει συμπωματικά λίγο πριν το φέρει στην επικαιρότητα τη μέρα του debateη μεγάλη μαρξίστρια Μάρω Ζαχαρέα. Κράτησα αρκετές σημειώσεις διαβάζοντας το, θα με ενδιέφερε κάποια στιγμή να κάνω μια σύνοψη. Αυτή τη φορά,όμως, θα περιοριστώ μονάχα σε κάποια σημεία του, στο τέλος θα παραθέσω κάποια αποσπάσπατα από ένα άρθρο της Ρόζα Λούξεμπουργκ σχετικό με τη Οκτωβριανή επανάσταση προκειμένου να γίνουν κάποιες συγκρίσεις.
Πριν προχωρήσω παρακάτω θα δώσω μια σύντομη περιγραφή, σε μια πρόταση, όσον αφορά στο τι πραγματεύεται το συγκεκριμένο «πόνημα» του Μαρξ. Στη 18η Μπρυμαίρ ο Μαρξ αναφέρεται και αναλύει την περίοδο από την Γαλλική επανάσταση του Φλεβάρη του 1848, που ανέτρεψε τον Λουδοβίκο Φίλιππο(και έφερε την Β’ Γαλλική Δημοκρατία), μέχρι το μοναρχικό πραξικόπημα στις 2 του Δεκέμβρη 1851 από τον Πρόεδρο Λουδοβίκο Βοναπάρτη, στα πλαίσια του οποίου αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας.
Το άρθρο ξεκινάει με την εξής δημοφιλή πρόταση:
«Ο Χέγκελ κάνει κάπου την παρατήρηση ότι όλα τα μεγάλα κοσμοϊστορικά γεγονότα και πρόσωπα παρουσιάζονται, σαν να λέμε, δυο φορές. Ξέχασε όμως να προσθέσει: τη μια φορά σαν τραγωδία, την άλλη σαν φάρσα.»[1]
| Ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης |
Πριν προχωρήσω παρακάτω θα δώσω μια σύντομη περιγραφή, σε μια πρόταση, όσον αφορά στο τι πραγματεύεται το συγκεκριμένο «πόνημα» του Μαρξ. Στη 18η Μπρυμαίρ ο Μαρξ αναφέρεται και αναλύει την περίοδο από την Γαλλική επανάσταση του Φλεβάρη του 1848, που ανέτρεψε τον Λουδοβίκο Φίλιππο(και έφερε την Β’ Γαλλική Δημοκρατία), μέχρι το μοναρχικό πραξικόπημα στις 2 του Δεκέμβρη 1851 από τον Πρόεδρο Λουδοβίκο Βοναπάρτη, στα πλαίσια του οποίου αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας.
Το άρθρο ξεκινάει με την εξής δημοφιλή πρόταση:
«Ο Χέγκελ κάνει κάπου την παρατήρηση ότι όλα τα μεγάλα κοσμοϊστορικά γεγονότα και πρόσωπα παρουσιάζονται, σαν να λέμε, δυο φορές. Ξέχασε όμως να προσθέσει: τη μια φορά σαν τραγωδία, την άλλη σαν φάρσα.»[1]
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Σε ανακοίνωσή του για τις πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι,
το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:
«Το ΚΚΕ καταδικάζει τις πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι και εκφράζει τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων και την αλληλεγγύη του στο γαλλικό λαό, που θρηνεί εκατοντάδες θύματα.
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τέτοιου είδους τρομοκρατικές επιθέσεις ρίχνουν "λάδι στη φωτιά" και αξιοποιούνται από όσους σχεδιάζουν πολεμικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και νέα μέτρα καταστολής σε βάρος των λαών. Γι' αυτό και οι λαοί πρέπει να είναι σε ετοιμότητα για επικίνδυνες εξελίξεις».
12 Νοεμβρίου 2015
11 Νοεμβρίου 2015
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ
"Για μένα είναι σχεδόν μια αντίληψη του κόσμου.
Ο κινηματογράφος είναι φορέας της κίνησης.
Ο κινηματογράφος είναι τόλμη.
Ο κινηματογράφος διαδίδει ιδέες".
Β. Μαγιακόφσκι
Ο κινηματογράφος είναι τόλμη.
Ο κινηματογράφος διαδίδει ιδέες".
Β. Μαγιακόφσκι
Τα τελευταία χρόνια γίνεται ακόμα πιο
έντονα ολομέτωπη επίθεση στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού, και
ιδιαίτερα στον κινηματογράφο. Για τα μονοπώλια ο κινηματογράφος είναι
απλά μια κερδοφόρα “μπίζνα”. Αυτός είναι ένας σοβαρός λόγος που εδώ και
χρόνια, τόσο οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, όσο και σήμερα, η «αριστερή –
αντιμνημονιακή» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, έπαιρναν και παίρνουν μέτρα σε
βάρος των δημιουργών, ενώ παράλληλα προσπαθούν να δημιουργήσουν
προϋποθέσεις για κερδοφόρες επενδύσεις του μεγάλου κεφαλαίου υλοποιώντας
την στρατηγική της ΕΕ στο οπτικοακουστικό, με ολέθριες επιπτώσεις στον
κινηματογράφο και τους ανεξάρτητους δημιουργούς.
Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα μέτρα που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα στα χρόνια της κρίσης, θα διαπιστώσει ότι ο χώρος του κινηματογράφου και του οπτικοακουστικού βάλλεται από όλες τις πλευρές:
· Την κατάργηση των κρατικών Βραβείων Κινηματογράφου.
· Το 1,5% που χρωστούν οι καναλάρχες στον κινηματογράφο χρόνια τώρα και δεν καταβάλλεται.
· Τον νόμο-ταφόπλακα 3905/2010, του οποίου τα καταστροφικά αποτελέσματα είναι πλέον ορατά
· Την υποχρηματοδότηση των ταινιών και την υπολειτουργία του ΕΚΚ.
· Τον νόμο 4254/2014 που μπορεί να βαφτίσει δημοσιογράφους – ρεπόρτερ σε Οπερατέρ, Ηχολήπτες κτλ μειώνοντας παραπέρα «θέσεις και "κόστος" εργασίας» για τους εργοδότες.
·Την πρόθεση από την πλευρά της κυβέρνησης για την ίδρυση του ΕΚΟΜΕ που δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για την προοπτική και το πιθανό κλείσιμο του ΕΚΚ.
Στο ζοφερό τοπίο έρχεται και η κατάργηση του «ειδικού φόρου εισιτηρίων για την ανάπτυξη της κινηματογραφίας» από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ανάμεσα σε όσα προβλέπει το αντιλαϊκό μνημόνιο που ψηφίστηκε και από ΝΔ, Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση της «αριστεράς» κατάργησε το μοναδικό φόρο που από την δεκαετία του '80 και κάτω από προϋποθέσεις θα μπορούσε να κάνει τον κινηματογράφο αυτοχρηματοδοτούμενο.
Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα μέτρα που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα στα χρόνια της κρίσης, θα διαπιστώσει ότι ο χώρος του κινηματογράφου και του οπτικοακουστικού βάλλεται από όλες τις πλευρές:
· Την κατάργηση των κρατικών Βραβείων Κινηματογράφου.
· Το 1,5% που χρωστούν οι καναλάρχες στον κινηματογράφο χρόνια τώρα και δεν καταβάλλεται.
· Τον νόμο-ταφόπλακα 3905/2010, του οποίου τα καταστροφικά αποτελέσματα είναι πλέον ορατά
· Την υποχρηματοδότηση των ταινιών και την υπολειτουργία του ΕΚΚ.
· Τον νόμο 4254/2014 που μπορεί να βαφτίσει δημοσιογράφους – ρεπόρτερ σε Οπερατέρ, Ηχολήπτες κτλ μειώνοντας παραπέρα «θέσεις και "κόστος" εργασίας» για τους εργοδότες.
·Την πρόθεση από την πλευρά της κυβέρνησης για την ίδρυση του ΕΚΟΜΕ που δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για την προοπτική και το πιθανό κλείσιμο του ΕΚΚ.
Στο ζοφερό τοπίο έρχεται και η κατάργηση του «ειδικού φόρου εισιτηρίων για την ανάπτυξη της κινηματογραφίας» από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ανάμεσα σε όσα προβλέπει το αντιλαϊκό μνημόνιο που ψηφίστηκε και από ΝΔ, Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση της «αριστεράς» κατάργησε το μοναδικό φόρο που από την δεκαετία του '80 και κάτω από προϋποθέσεις θα μπορούσε να κάνει τον κινηματογράφο αυτοχρηματοδοτούμενο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




