11 Νοεμβρίου 2016

Μη μου κάνεις εμένα εφέ!


Δημοσιεύθηκε στο Ατέχνως


Αυτό πρόκειται να είναι ένα λίγο διαφορετικό άρθρο από αυτά που συνηθίζω να γράφω. Τουλάχιστον τη στιγμή που το ξεκινάω και έτσι όπως το έχω στο μυαλό μου δεν αναμένεται να μιλήσω καθόλου για πολιτική, για ιστορία κλπ κλπ. Στην πορεία βέβαια αυτό μπορεί και να αλλάξει –οπότε δεν υπόσχομαι- όμως δηλώνω υπεύθυνα ότι δεν το έχω σκοπό εξ αρχής. Αυτό που εξαρχής έχω σκοπό, είναι να παραθέσω κάποιες από τις σκέψεις μου σχετικά με το τέλμα στο οποίο μοιάζει να έχει πέσει ο αμερικάνικος κινηματογράφος, και κυρίως δύο από τα αγαπημένα μου κινηματογραφικά είδη, οι ταινίες τρόμου και οι ταινίες φαντασίας (επιστημονικής και επικής).

Κάποτε, αυτό που μας/με εντυπωσίαζε σε αυτού του είδους τις ταινίες ήταν τα καλοφτιαγμένα «ειδικά εφέ», και αυτό, γιατί τότε, τις παλιές καλές εποχές, ήταν ακόμη κάτι ζητούμενο και όχι δεδομένο. Με τον καιρό και την εξέλιξη των υπολογιστών, τα εφέ και πιο εντυπωσιακά έγιναν, και πιο ρεαλιστικά όπου χρειαζόταν, και λιγότερο κοστοβόρα. Κάτι αντίστοιχο έχει συμβεί και στη βιομηχανία των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, τα πολύ καλά γραφικά είναι σχεδόν δεδομένα. Αυτό δυστυχώς ή ευτυχώς έχει ως επακόλουθο να συνηθίσουμε την υψηλή ποιότητα ειδικών εφέ και να μη μας κάνουν [σχεδόν] καθόλου εντύπωση. Ναι μεν μια ταινία με πρόχειρα εφέ δεν θα είχε καμία τύχη, αλλά όσο περνάει ο καιρός, όλο και λιγότερο πάμε σε μια ταινία στον κινηματογράφο απλά και μόνο για τα εφέ της. Υπήρχαν βέβαια ταινίες επιστημονικής φαντασίας με απλά εφέ, όπως για παράδειγμα το the cube, που ήταν μικρά διαμαντάκια, όμως είχαν απλά εφέ όχι κακοφτιαγμένα.



Πέρα από τα εφέ, αν σε κάτι έχουν γίνει καλοί οι παραγωγοί του Χόλυγουντ είναι στο μάρκετινγκ. Είναι πλέον επιστήμονες στο να δημιουργούν το λεγόμενο Hype1,με αποτέλεσμα να γεμίζουν τις αίθουσες –και τα ταμεία- τις πρώτες μέρες προβολής. Αν η ταινία είναι «πατάτα» μπορεί τελικά να πάρει χαμηλή βαθμολογία από κοινό και κριτικούς στους σχετικούς ιστότοπους, όμως η μπάζα έχει ήδη γίνει. Και δυστυχώς οι ταινίες είναι συχνά «πατάτες», και με το πατάτες εννοώ σεναριακά αδιάφορες, ξαναζεσταμένες, και ανέμπνευστες, τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα. Σε αυτό σίγουρα συμβάλει το γεγονός ότι κοντεύω τα 40 και ότι από τα παιδικά μου χρόνια έχω δει χιλιάδες ταινίες, οπότε είναι πιο δύσκολο πλέον κάτι να με εντυπωσιάσει. Όμως δεν είναι μόνο αυτό, δεν είναι μόνο υποκειμενικό το ζήτημα αλλά και αντικειμενικό. Αντικειμενικά τα περισσότερα χολυγουντιανά σενάρια, ειδικά στις κατηγορίες που ανέφερα, είναι αδιάφορα, ξαναζεσταμένα και ανέμπνευστα.

Έχουμε περάσει από μια παλιότερη εποχή που ακόμα και οι τσόντες είχαν σενάρια, σε μια νεότερη εποχή που τα σενάρια των υπερπαραγωγών είναι συχνά κατώτερα από αυτά των πορνό ταινιών της δεκαετίας του 80.

Γκουσγκούνης: «Έφερα τις πίτσες»
Παραλήπτριες: «Μα δεν παραγγείλαμε πίτσες»
Γκουσγκούνης: «Παραγγείλατε, δεν παραγγείλατε, εγώ θα σας πηδήξω!»

Ε, άμα στη θέση του «πηδήξω» μπει η λέξη «σκοτώσω», μπορεί κάλλιστα ο παραπάνω διάλογος να χρησιμοποιηθεί σε ταινία δράσης του στυλ The Expendables. Όχι ότι τέτοια απλοϊκά σενάρια και διάλογοι δεν υπήρχαν παλιότερα, όμως δεν θα έπρεπε μετά από τόσα χρόνια να είχαμε πάει λίγο παρακάτω; Βαρετοί διάλογοι, επανάληψη σκηνοθετικών τρικ κ.α. Ας εξετάσουμε ένα ακόμα παράδειγμα. Υπάρχει μια κλασική σκηνή που επαναλαμβάνεται συχνά στις παλιές ταινίες τρόμου σε διάφορες εκδοχές.
Ο ήρωας ανοίγει την ντουλάπα, ή ντουλαπάκι του μπάνιου, ή την πόρτα του ψυγείου, και όταν μετά από λίγο την κλείνει υπάρχει από πίσω ο ψυχοπαθής δολοφόνος με το κασόνι. Κάποια στιγμή σε μια ταινία γύρισαν αυτή τη σκηνή χωρίς τελικά να εμφανιστεί κάποιος από πίσω, και με αυτόν τον τρόπο πρωτοτύπησαν (δεν θυμάμαι τώρα ποια ήταν αυτή η ταινία), ε τώρα πια έχει γίνει κλισέ και αυτό, μιας και έχει αντιγραφεί από τουλάχιστον 5-6 ακόμα ταινίες που έχει τύχει να παρακολουθήσω. Ειδικά τα σενάρια των ταινιών τρόμου έχουν καταντήσει σαν το «σεξ των αποκλειστικά παντρεμένων»2, ξεκινάνε πάντα έτσι, κλιμακώνουν έτσι, και κορυφώνουν πάλι έτσι, στο τέλος κάνεις και ένα τσιγάρο.



Ο μεγαλύτερος τρόμος πάντως για εμάς τους καλοφαγάδες είναι να βρούμε το ψυγείο άδειο
Μια άλλη κατηγορία ταινιών που έχει καταντήσει αηδία (αν δεν ήταν από την αρχή) είναι αυτή με τους σούπερ ήρωες της Marvel και της Dc. Οκ, υπάρχουν και καλές, όπως πχ κάποια Batman, αλλά οι περισσότερες αποτελούν απλά χορογραφίες δράσης που δεν καταφέρνουν κινηματογραφικά να ξεπεράσουν την αξία ενός μακρηγορούντος βίντεο κλιπ. Οκ, καταλαβαίνω, είναι διασκεδαστικές, πετάνε οι ήρωες πού και πού και καμιά καλή ατάκα (βλέπε Deadpool), γίνεται ο χαμός επί της οθόνης, αλλά γενικότερη κινηματογραφική αξία έχουν μικρή. Αν και για να πω την αμαρτία μου τα κόμικ αυτού του τύπου εγώ ποτέ δεν τα διάβαζα, προτιμούσα τα ευρωπαϊκά, οπότε δεν λογίζομαι και για φαν.

Και γεννιέται με όλα τα παραπάνω η απορία… «μα καλά, τόσα λεφτά δίνουν, δεν μπορούν να πληρώσουν για ένα καλό σενάριο;». Δεν θέλω να είμαι άδικος, έχουν βγει και καλές και πρωτότυπες ταινίες τα τελευταία δέκα χρόνια, για παράδειγμα το Cabin in the woods στην κατηγορία τρόμου εμένα μου άρεσε πάρα πολύ. Το κακό είναι όμως ότι οι αξιόλογες ταινίες αυτού του είδους είναι μετρημένες στα δάχτυλα. Ορισμένες φορές χρειάζεται το μυαλό μου να πάει τόσο πίσω για να βρει μια πολύ καλή, που φτάνει στο Sixth Sense που κυκλοφόρησε το 1999.



I see dead movies, they look like real movies but they dont have a pulse

Προσωπικά αναζητώ κάτι διαφορετικό …  κάτι πρωτότυπο,  κάτι ενδιαφέρον, αλλά φαίνεται ότι άμα έχει βρεθεί ο τρόπος να βγαίνει το παραδάκι με πιο στάνταρ τρόπο, το πρωτότυπο το ενδιαφέρον και το διαφορετικό αποτελούν πολυτέλεια. Πηγαίνω σχετικά συχνά στον κινηματογράφο (2 φορές το μήνα περίπου), βλέπω επιπλέον καμπόσες ταινίες κατεβασμένες από το internet, αλλά είναι ζήτημα να κρατάω κάθε χρόνο 2-3 από αυτές. Γενικότερα μου είναι πιο εύκολο να κάτσω να ξαναδώ μια παλιά ταινία από ό,τι μια πιο σύγχρονη. Ελάχιστες είναι οι ταινίες των τελευταίων 15 ετών που έχω κάτσει να ξαναδώ, ενώ υπάρχουν αρκετές παλιότερες που τις έχω δει και δυο και τρεις και τέσσερις φορές. Και δεν είναι ότι μου έχει περάσει η δίψα για καλές ταινίες, το κάθε άλλο, νιώθω το λαρύγγι μου όλο και πιο στεγνό, όμως ο δρόμος που ακολουθεί ο αμερικανικός κινηματογράφος μου είναι όλο και πιο αδιάφορος. Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να πηγαίνει στον κινηματογράφο από συνήθεια, άλλες επειδή έχω πέσει και εγώ θύμα του Hype.

Τα καλά εφέ πλέον δεν μου λένε τίποτα, θα μπορούσαν να μου προκαλέσουν από την αρχή το ενδιαφέρον αν υιοθετούνταν νέες τεχνολογίες, για παράδειγμα ο virtual reality κινηματογράφος, ή η προβολή με ολογράμματα. Όμως ακόμα και έτσι κάποια στιγμή θα επέλθει ο κορεσμός και θα αποζητήσω ξανά την συνολικότερη ποιότητα, ή έστω την μη ξαναζεσταμένη σούπα. Αν μπορώ να διακρίνω κάτι θετικό στην αμερικάνικη βιομηχανία του θεάματος είναι το γεγονός ότι οι τηλεοπτικές σειρές έχουν γίνει πολύ πιο ποιοτικές, και, σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν τα production values των κινηματογραφικών blogbusters (βλέπε Game of thrones), ενώ ακόμα συχνότερα έχουν πολύ πιο ενδιαφέρουσα πλοκή και σενάριο, ακόμη και ηθοποιία. Υπάρχουν όμως δυο ζητήματα, από τη μια οι σειρές δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τον κινηματογράφο, όπως και ο κινηματογράφος δεν μπορεί να υποκαταστήσει το θέατρο (αν και έχει αναπτυχθεί εις βάρος του). Από την άλλη, όταν μια σειρά πετυχαίνει και φέρνει λεφτά στο κανάλι και στους παραγωγούς, παρατηρείται το φαινόμενο να την τραβάνε σε μήκος και να την ξεχειλώνουν και τελικά να την χαλάνε. Άλλες φορές πάλι ανοίγουν τόσα σεναριακά μέτωπα προκειμένου να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού, που δεν ξέρουν στο τέλος πως να τα κλείσουν όποτε και μετατρέπονται σε σεναριακά κενά. Χαρακτηριστικό θύμα αυτού του φαινομένου είναι το Lost.

Αυτά ήταν μερικά από τα παράπονα μου από τον χολυγουντιανό κινηματογράφο του οποίου είμαι, ομολογώ, τακτικός (και εθισμένος) θεατής. Κάνω σε αυτό το σημείο και την αυτοκριτική μου που δεν είμαι και πολύ του «ποιοτικού σινεμά», αλλά σε κάθε περίπτωση το αίτημα μου να γίνει και ο εμπορικός λίγο πιο ποιοτικός, είναι και δίκαιο και ουτοπικό:P

Πάντως κράτησα τελικά χαρακτήρα και δεν μίλησα καθόλου ούτε για πολιτική, αλλά ούτε και για ιστορία είπα τίποτα! Ας μου το συγχωρήσετε…

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)


1 Δηλαδή να δημιουργείται μεγάλη ανυπομονησία από την πλευρά του κοινού για να βγει η ταινία.
2 Τίτλος από κόμικ άλμπουμ των εκδόσεων παρά πέντε ή Βαβέλ

35 σχόλια:

  1. Ο "κλασικός χολιγουντιανός αφηγηματικός κινηματογράφος", όπως τον έλεγε ο δάσκαλος που είχα σε ένα σεμινάριο, δεν είναι πλέον καλός, γιατί ο κόσμος δεν τον θέλει να είναι καλός. Οι ταινίες που κάποτε ήταν καλές δεν θα πούλαγαν ούτε ένα εισιτήριο σήμερα!

    Αυτοί που πια πάνε σινεμά, δεν θέλουν να σκεφτούν ή να προβληματιστούν, ούτε καν να ξαφνιαστούν. Δεν θέλουν να αισθανθούν ότι οι ανασφάλειες και τα προβλήματα τους είναι μπροστά τους, δεν θέλουν για κανένα τρόπο να καταλάβουν ότι δεν έχουν μάθει να σκέφτονται και να αναλύουν δεδομένα και πολύπλοκα νοήματα!

    Αυτό που θέλουν είναι ένα "σφηνάκι ψυχαγωγίας", μια ταινία που θα την δεις και με το που βρεθείς έξω από το σινεμά, θα την έχεις ξεχάσει (κάτι που εμένα μου συμβαίνει πλέον μετά από κάθε χολιγουντιανή ταινία). Θέλουν να δουν κάτι με το οποίο δεν μπορούν να ταυτιστούν, ώστε να αισθανθούν ασφάλεια και χαρά που δεν είναι στη θέση του ηθοποιού!
    Θέλουν να χορτάσουν θέαμα, να κάνουν χαβαλέ (που πλέον μπαίνει παντού και ας μην κολλάει), και μετά να το ξεχάσουν, σαν ένα one night stand...

    Με λίγα λόγια και ο κινηματογράφος έχει γίνει ένα καταναλωτικό προϊόν 100%. Κάτι που δεν θα κρατήσει γιατί έτσι σχεδιάστηκε, όπως τα εμπορεύματα που τα φτιάχνουν για να καταστρέφονται μια ώρα αρχύτερα, ώστε να αγοράζεις άλλα κλπ.

    Σήμερα το να δεις καλή ταινία είναι ολόκληρο quest, σαν αυτό για το ιερό δισκοπότηρο, το οποίο πολλές φορές δεν έχει θησαυρό. Άλλες όμως ο θησαυρός είναι ανεπανάληπτος!

    Τα έβγαλα από μέσα και ησύχασα! :P

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάνω σε αυτό το σημείο και την αυτοκριτική μου που δεν είμαι και πολύ του «ποιοτικού σινεμά», αλλά σε κάθε περίπτωση το αίτημα μου να γίνει και ο εμπορικός λίγο πιο ποιοτικός, είναι και δίκαιο και ουτοπικό.....
    Νιώθω μια ανακούφιση επειδή στην περίπτωση μου είμαι ακριβώς έτσι. Και εμένα μου αρέσουν ταινίες τρόμου με εξαίρεση τα slasher.. και είμαι φανατική με ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Όπως αναφέρεις και εσύ τα καλά εφέ πλέον είναι δεδομένα, αλλά στο σενάριο πολλές φορές υστερούν. Μου έχει τύχει να δω indie ταινίες μικρού budget που είχαν πρωτότυπο σενάριο. Η σειρές αναβαθμίστηκαν πραγματικά. Ειδικά η HBO με το GOT και της amc το TWD.

    Ntina

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και να προσθέσω ότι είμαι 60 και έχω μπουχτίσει από ποιοτικό κινηματογράφο τύπου Godard. Θέλω κάτι που να ανεβάζει λίγο την αδρεναλίνη, χιχι.

    Ntina

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγω παλι δεν εχω μπουχτησει απο ποιοτικο κινηματογραφο οποιος και αν ειναι αυτος, ισως με πιασει αργοτερα οπως με επιασε και με τα βιβλια και εχω σχεδον σταματησει να διαβαζω οτιδηποτε ελαφρυ. θα δειξει

      παντως τωρα 2-3 χρονια λεω αντε να δω αγγελοπουλο και ολο δεν βλεπω

      Διαγραφή
  4. Πολύ εύστοχες οι επισημάνσεις τόσο του Φραγκίσκου όσο και των σχολιογράφων. Σημειώνω πως, υπάρχει μία γενικευμένη τάση - τουλάχιστον εκ των μηνυμάτων τα οποία λαμβάνω στον περίγυρό μου - τα κινηματογραφικά έργα παλαιότερων εποχών να θεωρούνται πολύ ανώτερης καλλιτεχνικής αξίας. Σωστά ασφαλώς. Ωστόσο δεν εκδηλώνεται σε πρακτικό επίπεδο η ανάγκη αναζήτησης και θέασης αξιόλογων ταινιών, πόσο μάλλον πολιτικού περιεχομένου. Κυριαρχεί η "κλίση" προς το "εύπτεπτο υλικό". Προφανώς δεν το καταγράφω με τη μορφή μίας αφ' υψηλού κριτικής, αλλά θεωρώ απαραίτητη την προσπάθεια προσανατολισμού ορισμένων ανθρώπων προς τον ποιοτικό κινηματογράφο, χωρίς στοιχεία υπερβολών.
    Προσθέτω και τη δική μου αδυναμία για την κατηγορία των ταινιών τρόμου και μυστηρίου!

    Σταύρος Κοσμόπουλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγω πάλι ενίοτε βλέπω ταινίες εκτός χολλυγουντ- όχι πολλές όμως- και τότε είναι ακόμη πιο εμφανής η διαφορά. Το θέμα με το Χολυγουντ είναι ότι πάσχει απο αφόρητες σχηματοποιησεις στους χαρακτήρες, αναγκη για σκηνές καταδίωξης κι αναμέτρησης σώνει και ντε και φυσικά βεβιασμένο χάπι εντ. Υπο αυτούς τους όρους κάθε ιδέα και σενάριο μοιάζει καταδικασμένο. Και δεν αναφέρομαι καν στους ασφυκτικούς πολιτικούς περιορισμούς. Προσωπικα είμαι φαν του φανταστικού- πιο πολύ στην λογοτεχνία μάλλον- κι το αναζητώ και στο σινεμά. Εχω παρατηρήσει ότι ακόμη και ταινίες που ξεκινούν με πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες, στην ανάπτυξη του θέματος χωλαίνουν πχ sunshine, in time, the Matrix κτλ ακριβως λόγω αυτόν των στεγανων. Παρολαυτά τα τελευταία χρόνια έχουν βγει κι εξαιρετικες ταινίες όπως το Coherence, το Χ-machina ακομη κι ο Wall-E!
    Μανουήλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σύντροφοι συμφωνώ κι εγώ με όσα λέτε. Νομίζω όμως πως πρέπει να βάλουμε τη συζήτηση για τον αγαπημένο μας κινηματογράφο σε ευρύτερο πλαίσιο. Δε νομίζετε πως όλη η τέχνη σε γενικές γραμμές είναι ανούσια? Μια μανιέρα συχνά? Ένα προϊόν κ μάλιστα κακό? Τα εφέ μακιγιαρουν το πρόβλημα αλλά για λιγο. Ξεβάφουν μετά. Κι αφήνουν εκτεθειμένο το περιεχόμενο ή καλύτερα το μη περιεχόμενο. Άψογα ταιριαστό με μια εποχή που σε γενικές γραμμές δεν έχει περιεχόμενο. Δεν ειναι απλά μια εποχή προβλημάτων αλλά αναζητήσεων όπως πχ ο μεσοπόλεμος. Ειναι μια στείρα εποχή με ελάχιστους αγώνες, περιορισμένες αναζητήσεις, επιφανειακές προσεγγίσεις. Και αυτό φαίνεται παντού. Γιατί μας ξενίζουν οι ταινίες? Αχθος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κοιταχτε εγω στο αρθρο δεν ζηταων "κουλτουρα"
    δλδ το cabin in the woods που αναφερο δενε ιναι κουλτουρα ειναι καφριλα
    αλλα ειναι καλη ταινια, πρωτοτυπη, ενδιαφερουσα
    την βλεπεις και δευτερη φορα(εγω τουλαχιστον την ειδα)
    υπαρχουν βεβαια και ταινιες που ειναι επιστημονικης φαντασιας για παραδειγμα και εχουν και βαθος
    και το ματριξ ειχε βάθος(ασχετα που για εμπορικους λογους το ξεσκισαν στο 2 και στο 3)
    και ex-machina επισης
    και αλλες πολλες

    αλλα οκ πες, δεν θελουν βαθος, θελουν να πουλησουν κατι ευπεπτο
    οκ αλλα γιατι πρεπει να ειναι και χιλιοξαναζεσταμενο;
    εγω αρχικα αυτη την ενσταση εχω
    δλδ με τοσα εκατομμυρια που παιζονται στο χολυγουντ
    και αυτο ειναι το καλυτερο σεναριακο αποτελεσμα πυο μπορει να υπαρχει;

    οσο για τους χαρακτηρες πυο ανεφερε καποιος φιλος πιο πανω
    η αναπτυξη του χαρακτηρα ειναι πολυ βασικη στις ταινιες
    για να νιωσεις οπως νιωθει πρεπει να σου τον εχουν χτισει πριν, να εχεις ταυτιστει
    ολα αυτα χρειαζονται πολυ εντεχνο τροπο για να γινουν
    ε στο χολυγουν συχνα καταφερνουν στην ευκολη λυση
    να παιρνουν καποια στιγμη στην ταινια οι ηθοποιοι περιλυπο υφος, να παιζει η μουσικη απο πισω η στεναχωρη
    να λενε και μια κακομοιριασμενη ατακα
    και να σου εκβιαζουν εσενα ενα δακρυ
    η ενα χαμογελο
    ενω πριν δεν εχουν χτισει το χαρακτηρα
    δεν σε εχουν βαλει στο πετσι του
    απλα σου πετανε το οτι τωρα πρεπει να συγκινηθεις γιαιτ η σκηνη ειναι συγκηνητικη
    οπως τα χαμογελα κονσερβες στις κωμικες σειρες που σου υποβαλλουν ποτε να γελασεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα δε μιλάμε για κουλτούρα. Για δημιουργικότητα και πρωτοτυπία μιλάμε. Που κι αυτή θέλει συνθήκες για να αναπτυχθεί. Εξάλλου μην ξεχνάς ότι το σχετικα ακριβό για τον καταναλωτή προϊόν κινηματογράφος έχει μείνει πίσω σε σχέση με την τηλεόραση που έχει γίνει πλέον δέκτης της όποιας δημιουργικότητας. Αχθος

      Διαγραφή
  8. και επειδη την ειδα προσφατα
    αυτη η αργεντινικη ταινια ειναι αρκετα καλη
    και με πολιτικες προεκτασεις
    http://www.imdb.com/title/tt4411504/?ref_=fn_al_tt_1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ολοι εδω αποβλακωθήκατε!!!!! τι σχολιαζετε;
    το καπιταλιστικο χολιγουντ που υπνωτιζε την ανθρωποτητα και τωρα με την συνχρονη τεχνολογια υπνωτιζει τους εργαζομενους σε ολη την γη!
    και εσεις λετε ψιλομαλακ...ες αντι να το απορριψετε..
    τα λετε μεταξυ σας συμφωνατε σε ολα δινεται ευσημα ο ενας μικροαστος στον αλλο μακακα που βλεπει ταινιουλες αποβλακωσεις..
    αν σκεφτεις οτι ολο το χολιγουντ ανηκει ιδιοκτησιακα σε εκατομμυριουχους που χρηματοδοτουν την δολοφονια των παλαιστινιων..
    το χολιγουντ απορριπτετε μικροαστοι
    πω-πω τι ρεζιληδες που το παιζουν αριστεροι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν βλεπεις ρε φιλαρα μια αντιφαση στο να γραφεις σε καποιον απο τον υπολογιστη σου, που τον εχει φτιαξει πολυεθνικη, ότι δεν ειναι καλο να βλεπει ταινιες του χολυγουντ γιατι τις εχουν φτιαξει πολυεθνικες;

      Just saying

      Διαγραφή
    2. Να πούμε και ότι τα προφυλακτικά από μονοπώλια φτιάχνονται, οπότε βάλτε μπρος να κάνουμε 30 κουτσούβελα ο καθένας!

      Κώστας

      Διαγραφή
    3. του μαξ του τα πλεκει η γιαγια του

      Διαγραφή
    4. POE εμπλεξες την πουτ.. με την βουρτα..
      εισαι αξιολυπητος και κουτος. Θες να εχεις παντα δικαιο.
      το χολυγουντ ειναι ο μεγιστος μηχανισμος προπαγανδας των καπιταλιστων το pc ειναι ενα μηχανημα οπως το κατσαβιδι το τρυπάνι... το χρησιμοποιουν ολοι ...
      το χολυγουντ κανει πλυση εγκεφαλου ειδικα στην νεολαια ολης της Γης, αλλα και σε ολες τις ηλικιες.. και επιπλεον χρηματοδοτουν τους βρωμικους πολεμους τους από τα κερδη …καποιοι ηληθιοι βλεπουν τις βλακωδεις ταινιες τους..
      Τι δεν καταλαβαινεις;
      το χολυγουντ δεν ειναι πολυεθνική..
      ψαξε να δεις τι λενε οι σκηνοθέτες του ινδικου κινηματογραφου για το χολυγουντ.
      Η εισαι ιδεολογος η εισαι μακακας…

      Διαγραφή
    5. και εσυ εχεις μπερδεψει την βουρτσα με την βουρτα

      Διαγραφή
    6. παντως με επεισες
      τερμα το χολυγουντ
      απο σημερα μονο μπολυγουντ!

      Διαγραφή
    7. Δεν μου αρεσει να υβριζω...
      χανω λιγο τον ελενχο οταν ακουω πραγματα εξωφρενικά για μηχανισμους χειραγωγησεις οπως το χολυγουντ που ειναι μονοπωλιακη εταιρεια με φυλετικα χαρακτηριστικα!!
      Μια μικρη ομαδα ινδων προσπαθησε να κανει καριερα στο χολυγουντ και εφαγε τα μουτρα της ... γυρισαν πισω και εδωσαν μια συνεντευξη και ειπαν οτι ... εκει υπαρχει φυλετισμος ρατσισμος... δυστυχως δεν βρηκα ξανα το βιντεο

      Διαγραφή
    8. δεν σου αρεσει να υβριζεις, για την ακριβεια δεν κανεις και τιποτα αλλο... που να σου αρεσε δλδ κιολας...

      "POE εμπλεξες την πουτ.. με την βουρτα."

      "εισαι αξιολυπητος και κουτος. Θες να εχεις παντα δικαιο. "


      "καποιοι ηληθιοι βλεπουν τις βλακωδεις ταινιες τους.. "

      "Η εισαι ιδεολογος η εισαι μακακας…"

      "Ολοι εδω αποβλακωθήκατε!!!!! τι σχολιαζετε;"

      "και εσεις λετε ψιλομαλακ...ες αντι να το απορριψετε.."

      "τα λετε μεταξυ σας συμφωνατε σε ολα δινεται ευσημα ο ενας μικροαστος στον αλλο μακακα που βλεπει ταινιουλες αποβλακωσεις.."

      "πω-πω τι ρεζιληδες που το παιζουν αριστεροι."

      συ ειπας

      και αυτες τις γελοιοτητες περι του οτι δεν ειναι ιδεολογος οποιος βλεπει αμερικανικες ταινιες να πας να τις πεις σε τιποτα παιδια του νηπιαγωγειου που μπορει να σε παρουν και στα σοβαρα

      ελα να σου πω, αμερικανικη μουσικη επιτρεπεται να ακουμε η ειναι και αυτη απαγορευμενη;
      αμερικανικα παιχνιδια υπολογιστων;
      η μηπως αμαρτανουμε ετσι;
      απεταξαμην

      Διαγραφή
    9. κανε μας σε παρακαλω μια λιστα(index) με τα απαγορευμενα αν μπορεις για να μας διευκολυνεις γιατι ο διαβολος εχει πολλα ποδαρια και εμεις δεν εχουμε ανεπτυγμενη την κριση μας σε τετοιο βαθμο οπως εσυ και πεφτουμε στις παγιδες καθε φορα

      Διαγραφή
    10. καθε ψυχακιας να πουμε βρισκει το δρομο του για το σχολιασμο εδω... ελεος

      Διαγραφή
    11. Μενω έκπληκτος εσυ δεν βριζεις!!!
      χαχααχχαχααα
      οσο για την λιστα την εχει δημοσιευση ο ριζος πολλες φορες...
      αφορισμοι ατέλειωτοι για ταινιες και μουσικη!!!! το ξερεις!!!!
      αρχιζω να το πιστευω δεν εισαι ιδεολογος αλλα καλοπερασακιας.

      Διαγραφή
    12. Για στείλε μου τη λίστα με τα απαγορευμένα. Όσο για το αν βριζω ή αν δεν βριζω εξαρτάται από τον συνομιλητή ..εσύ παντως έκανες τις δηλώσεις ότι δεν σου αρέσει να βρίσκεις. Περιμένω τι λίστα από το ριζο με τα απαγορευμένα...άντε ακομα

      Διαγραφή
    13. Ρε «ποε» μας δουλευεις; Τι διαλο κουμουνιστης εισαι;
      Είναι δυνατον το ΚΚΕ να συμφωνει με τον αμερικανικο ιμπεριαλισμο;
      Δεν λεμε εξω οι βασεις!!!!!!!;;;;;;;;;;;
      Πως μας κατακτουν μονο με οπλα; Η με την κουλτουρα τους;
      Ο ριζοσπαστης είναι γεματος αρθρα εναντια στον αμερικανικο τροπο ζωης!!
      Που σημαινει ταινιες-μουσικη- φαστφουντ-ρουχα κλπ……
      Αναθεμα αν εχεις διαβασει ένα αρθρο τετοιο για να μου λες τετοιες βλακειες.
      Και οποιος σου κανει κριτικη είναι ψυχακια… μην σε παρει ο …. Μαλ..κα
      Κανε μια αναζητηση στον ριζο να δεις μονος σου…
      Και όταν κάθε εβδομαδα λεει για τις νεες προβολες μονο χολιγουντ δεν εχει…
      Τυχαια αναζητηση απο ριζο
      «…Η μαζική εισβολή των εστιατορίων τύπου "φαστ φουντ", που πρωτοεμφανίστηκαν το 1985 στη Θεσσαλονίκη με την επωνυμία "GOODY 'S" και εξαπλώθηκαν ραγδαία την τελευταία πενταετία σε όλη τη χώρα με δεκάδες ξενόγλωσσες αλυσίδες (HAMBO, MC DONALD'S, WENDY'S, LEBEL, CORNER, PIZZA HUT, PIZZA ROMA, κλπ.), με τζίρο που ξεπέρασε το 1995 τα 65 δισεκατομμύρια δραχμές, καθρεφτίζει την άλωση του πολιτισμού μας από τον αμερικάνικο τρόπο ζωής, την ίδια στιγμή που το εθνικό ενδιαφέρον περιορίζεται στις βραχονησίδες…»
      Κριμα ΠΟΕ ΕΙΣΑΙ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ.
      http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3650860

      Διαγραφή
    14. η απαγορευση που ειναι πες μου

      Διαγραφή
    15. και φαντασου οτι χρειαστηκε να πας πισω στο 1996 για να βρεις κατι που να θεωρεις οτι συμφωνει με αυτο που ειπες πιο πανω.

      ο πολιτισμικος ιμπεριαλισμος ειναι μια μεγαλη αληθεια και ο ισχυρος σε αυτο το παιχνιδι ειναι οι αμερικανοι

      μπορει στο δικο σου το πεδιο υπαρξης να μην υπαρχει ενας τροπος αξιολογησης και κριτικης σε αυτα που βλεπεις, ακους, τρως κλπκλπ

      καποιοι αλλοι εχουμε τροπο να κρινουμε, να δεχθουμε, να απορριψουμε και να αξιολογησουμε με τι ερχομαστε σε επαφη

      ειναι οτι δεν μας εχει επηρεασει εμας ο δυτικος τροπος ζωης και ο αμερικανικος;
      οχι, ολους μας εχει επηρεασει γιατι ζουμε στον πραγματικο κοσμο και οχι στον "πουρο"/"καθαρο" κοσμο που μας καλεις εσυ να ζησουμε

      σε αυτον τον κοσμο επετρεψε μας -αν θες- να απολαμβανουμε αυτα που μας αρεσουν

      και εμενα μου αρεσουν οι ταινιες τρομου
      κανενας ιεροκυρηκας της ηθικης -οπως εισαι εσυ- δεν θα με σταματησει απο το να τις βλεπω

      αντιστοιχα αμα μου αρεσαν τα χαμπουργκερ -παροτι γνωριζω οτι προκειται περι αμερικανικης συνηθειας- θα ετρωγα χαμπουργκερ .. τυγχανει να μη μου αρεσουν

      και αν καπνιζα δεν θα ειχα προβλημα να καπνιζω αμερικανικα τσιγαρα αν μου αρεσαν περισσοτερο από τα υπολοιπα



      Διαγραφή
    16. αν παλι μια απο τις ταινιες που θα βαλω να δω ειναι τιγκα στην προπαγανδα ισως και να την σταματησω γιατι δεν θα με ενδιαφερει
      αν τωρα καταφερω και τη δω θα τη σχολιασω σε αλλους και θα αναφερθω στο γεγονος αυτο

      αν προκειται περι ιστορικου τυπου προπαγανδας ή αν βρωμαει προπαγανδα θα αναζητησω σχετικες πληροφοριες

      μπορει να γραψω και σχετικο αρθρο, οπως εχω κανει στο παρελθον για την βιομηχανια του gaming και τη σχεση της με την προπαγανδα

      αυτο λεγεται κριτηριο
      και αποκταται οταν δεν ζει καποιος σε αποστειρωμενο περιβαλλον οπως μας καλεις εσυ να ζησουμε εμας τους κομμουνιστες

      αυτη -η δικη σου- ειναι μια εκκλησιαστικου τυπου προσεγγιση... με την οποια εμεις δεν εχουμε καμια σχεση

      και την ακροπολη την εφτιαξαν σκλαβοι, αυτο τι σημαινει οτι θα την βαλλουμε σε μαυρη λιστα;

      μοιαζει αυτη σου η λογικη με την λογικη καποιων που θελουν τους κομμουνιστες να ζουν στις σπηλιες και να τρωνε ριζες

      ευχαριστω δεν θα παρω
      και ευχαριστουμε δεν θα παρουμε

      Διαγραφή
    17. και μιας και μιλησα για πολιτισμικο ιμπεριαλισμο
      τα λεω για τους αλλους αναγνωστες γιατι εσυ ηρθες εδω απλα να τρολαρεις
      ο πολιτισμικος ιμπεριαλισμος εχει δυο κατευθυνσεις
      κατα τη μια κατευθυνση κατακτα και αναπαραγεται σε αλλους πολιτισμους και τους επηρεαζει
      κατα την αλλη κατευθυνση αναπαραγει και ενσωματωνει στοιχεια αλλων πολιτισμων...πχ στην αμερικη εχει υιοθετηθει το κινεζικο φαγητο, η γιογκα, και αλλες ανατολιτικες συνηθειες, εχουν βεβαια παρει εμπορευματικη μορφη και εχουν προσαρμοστει στην δυτικοτροπη κουλτουρα

      Διαγραφή
  10. και ενα ενδιαφερον αρθρο για το χολυγουντ που βρηκα πριν λιγο
    https://redflecteur.wordpress.com/2016/08/22/%cf%84%ce%bf-%cf%87%cf%8c%ce%bb%cf%85%ce%b3%ce%bf%cf%85%ce%bd%cf%84-%ce%bf-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%ac%cf%81%ce%b8%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%b5/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κρίση και στο Χόλυγουντ. Πάντως έτσι είναι, το τεχνικό κομμάτι είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο αλλό το δημιουργικό όχι και τόσο. Μπορεί να φταίει η έλλειψη ιδεών, η άκρατη εμπορευματοποίηση που επικρατεί πλέον ή και τα δύο αλλά η παραγωγή σε ποιότητα έχει πέσει. Το ίδιο και με τη μουσική, τα καλά άλμπουμ είναι λίγα ενώ παλιότερα (το 90) η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική και κάποια άλμπουμ σου δίνεται ή εντύπωση ότι παρόμοια δεν πρόκειται να ξανακυκλοφορήσουν. Και δεν μιλάω για σούπερ ψαγμένα και μυστήρια πράγματα, πράγματα που τα άκουγες και στο ραδιόφωνο αλλά ήταν πολύ ποιοτικά (υποκειμενικό ως ένα βαθμό, ξέρω). Τόσο έλλειψη ταλέντου πια στη σύνθεση; Πάντως βλέπεις να γυρίζονται συνέχειες για ταινίες που θεωρείς ότι δεν έχουν κάτι να δώσουν, και πολλά χρόνια από την τελευταία συνέχεια επειδή είναι και σίγουρα λεφτά. Το ίδιο και με τις επανεκδόσεις ή τις επανεκκινήσεις. Γενικά ναι, υπάρχει πρόβλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. θα σου πρότεινα να δεις ισπανόφωνο κινηματογράφο (όχι μόνο ισπανικό, αλλά και αργεντίνικο, χιλιανό κτλ). Έχει πολλές ωράιες ταινίες, που συνήθως έχουν και κοινωνικά στοιχεία μέσα. Καμιά φορά είναι δύσκολο να βρεις υπότιτλους ή να χρειάζεται να τους συγχρονίσεις, αλλά αξίζει τον κόπο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκυλο, ισπανικο και αργεντινικο βλεπω
      τουλαχιστον τις ταινιες που τις παιρνω χαμπαρι
      υποτιτλους ετσι και αλλιως βαζω αγγλικους οποτε δεν εχω προβλημα

      Διαγραφή

ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ

Είμαστε ανοιχτοί σε όλα τα σχόλια που προσπαθούν να προσθέσουν κάτι στην πολιτική συζήτηση.

Σχόλια :
Α) με υβριστικό περιεχόμενο ή εμφανώς ερειστική διάθεση
Β) εκτός θέματος ανάρτησης
Γ) με ασυνόδευτα link (spamming)
Δ) χωρίς τουλάχιστον ένα διακριτό ψευδώνυμο
Ε) που δεν σέβονται την ταυτότητα και τον ιδεολογικό προσανατολισμό του blog

ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Παρακαλείστε να γράφετε τα σχόλια σας στα Ελληνικά