Με αφορμή τα πήγαινε - έλα της τρόικας αναθερμάνθηκε η συζήτηση για το
ποιο μείγμα διαχείρισης μπορεί να εγγυηθεί την πιο γρήγορη έξοδο της ελληνικής οικονομίας από την κρίση. Οι υποστηριχτές της
«δημοσιονομικής πειθαρχίας» ζητάνε να ολοκληρωθεί το δημοσιονομικό πρόγραμμα που συμφωνήθηκε με την τρόικα, με αναπροσαρμογές που είναι αναγκαίες για να γίνει ευκολότερη η διαχείριση της ραγδαίας φτωχοποίησης μεγάλων τμημάτων του λαού.
Αντίστροφα, οι υποστηριχτές του «άλλου μείγματος» καταλογίζουν στην πολιτική της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» ότι ανατροφοδοτεί την κρίση, καταγγέλλουν τη «γερμανοποίηση» της ΕΕ, καλούν σε συμμαχία με άλλες χώρες του «ευρωπαϊκού Νότου» και προβάλλουν σαν πρότυπο διαχείρισης τις «συνταγές» της κυβέρνησης Ομπάμα και του ΔΝΤ. Τόσο οι μεν όσο και οι δε συμβάλλουν στο να παραμένει ο λαός εγκλωβισμένος ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη μιας στρατηγικής εχθρικής προς τα πραγματικά του συμφέροντα.
Η κόντρα για το μείγμα διαχείρισης
«πατάει» σε υπαρκτούς ανταγωνισμούς ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αλλά και στο εσωτερικό τους, για το
ποιος θα ζημιωθεί λιγότερο από την καταστροφή κεφαλαίου που απαιτεί το ξεπέρασμα της κρίσης.