Από το
Lenin Reloaded
... γράφει ο @ψηρίς
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΕΝΟ ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ Η ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΥ
Αν δούμε τη γενικότερη εικόνα στον
πολιτικό χάρτη όπως διαμορφώνεται, παρατηρώντας ταυτόχρονα τις
διεργασίες στην Ανταρσύα, όπως αυτές παίρνουν ραγδαία μορφή,
προεκλογικά, αλλά ειδικότερα από 6/5 και έπειτα ακόμα πιο ξεκάθαρα,
μπορούμε να συμπεράνουμε τα εξής:
Στον πολιτικό-γεωγραφικό χάρτη,
έχουμε μια εμφανή κατάρρευση της παραδοσιακής κεντρο-αριστεράς (παλιάς
Σοσιαλδημοκρατίας), η οποία βρίσκεται σε μεταβατική φάση, με Πασόκ και
Δημάρ να ζυμώνουν εξελίξεις ανασύνθεσης της, που όμως -λόγω και της από
κοινού συμμετοχής τους στην (νέα) κυβέρνηση του (παλιού) μαύρου μετώπου-
δύσκολα θα καταφέρουν να ενσωματώσουν σημαντικές λαϊκές μάζες.
Από την άλλη, μοιάζει πλέον
βέβαιο ότι το ρόλο της Κεντροαριστεράς αναλαμβάνει ο Σύριζα, που μέρα με
τη μέρα, ολοκληρώνει και εμβαθύνει τη μετάλλαξή του, από οπορτουνιστικό
κομμάτι του κινήματος, σε μια νέα Σοσιαλδημοκρατία. Απαιτούνται κι άλλα
χαρακτηριστικά και διαπιστευτήρια για να γίνει μόνιμος πυλώνας του
διπολικού συστήματος, αλλά τα μέχρι στιγμής δείγματα φανερώνουν πως θα
το καταφέρει.
Η "μετακίνηση" αυτή του Σύριζα
(σε εισαγωγικά, γιατί από τις πολιτικές του θέσεις και την ιδεολογία του
που ήταν πάντοτε η ταξική συνεργασία και η υποταγή των εργατών στα
ψίχουλα των αστών, ουδέποτε μετακινήθηκε) αφήνει ένα κενό που πάντοτε ο
ίδιος κάλυπτε: Αυτό μεταξύ της Κεντρο-αριστεράς και του Κομμουνιστικού
Κόμματος (η εκχυδαϊσμένη παρουσίαση, των πολιτικών χώρων στο ξεφτισμένο
πεδίο Δεξιάς-Αριστεράς, γίνεται χάριν απλούστευσης). Ο πολιτικός χώρος
της Κεντροαριστεράς για μια σειρά λόγους ήταν πάντοτε χώρος στον οποίο
οι κομμουνιστές είχαν πάντα λίγο ευκολότερη πρόσβαση και διείσδυση από
ότι στον δεξιό (αριστερές παραδόσεις, δημοκρατικά αισθήματα,
δραστηριοποίηση στο εργατικό κίνημα κλπ.).